U podne su na platou ispred Muzeja 25. maj u Beogradu Titovom unuku, Josipu Joški Brozu, predate štafete mladosti iz šest gradova bivše SFRJ, koje će biti čuvane u Kući cvijeća, gdje je sahranjen Josip Broz Tito.

Unuk nekadašnjeg doživotnog jugoslovenskog predsjednika je nedavno osnovao Komunističku partiju, čiji je predsjednik.

Štafete u Beograd stigle su iz Umaga, Rijeke, Bačkog Gradišta, Podgorice, Skoplja i Sarajeva.

Štafeta mladosti je palica koja je išla kroz cijelu SFR Jugoslaviju i svakog 25. maja dodjeljivana Titu na datum koji je proglašen za njegov službeni datum rođenja, iako je bio rođen 7. maja.

Štafeta mladosti je, kako navodi enciklopedija Vikipedija, uvedena 1945. godine, na predlog omladine Kragujevca, kao Titova štafeta.

U prvoj Titovoj štafeti je učestvovalo 12.500 omladinaca i omladinki, koji su, pretrčavši trasu dugu 9.000 kilometara, Titu predali prvih devet štafetnih palica i Plavu knjigu sa 15.000 potpisa omladine Šumadije. Te prve štafete predate su mu u Zagrebu, dok je narednih godina, sve do 1956. godine Tito lično primao posljednje nosioce štafete pred Belim dvorom u Beogradu, čemu je prethodio svečani doček na Trgu Republike.

Na Titovu inicijativu, ovaj događaj je 1957. proglašen za Dan mladosti.

Do Titove smrti, 1980. godine, štafeta se dodjeljivala lično njemu na stadionu JNA u Beogradu.

Zbog Titove smrti, Štafeta mladosti 1980. godine je prekinula put i položena je na njegov odar u Skupštini SFRJ.

Prvu Štafetu mladosti poslije Titove smrti je primio Miodrag Miško Vuković, tadašnji predsjednik Saveza socijalističke omladine Jugoslavije, a sadašnji visoki funkcioner Demokratske partije socijalista.

Skandal je izbio 1987. godine i to je bio uvod u ukidanje manifestacije.

Na saveznom konkursu je prihvaćeno idejno rješenje štafetne palice koju je ponudio Novi kolektivizam, koji je objedinjavao grupe Irwin i Leibach. Oni su ponudio štafetu od do tada nekorišćene plastike sa osam crvenih tačaka. Naknadno je otkriveno da je ponuđeni plakat zapravo redizajnirani plakat nacističkog umjetnika Richarda Kleina iz 1943. godine, na koji su, umjesto nacističkih simbola, stavljeni jugoslovenski.

Kad se to (prekasno) otkrilo, izbio je veliki javni skandal. Rješenje slovenačkih umjetnika napadano kao subverzija, a kritike je trpio ne samo plakat već i štafeta koja je odjednom svima počela da liči na falus od plastike.

U krajnjem ishodu, rješenje je odbačeno i zamijenjeno rješenjem slovenačkog studija Marketing delo. Mada ni ono nije zadovoljilo sve ukuse, štafeta je krenula sa Triglava ka Beogradu, na svoje posljednje putovanje do stadiona JNA.

Slovenački omladinci su se tih godina počeli sprdati Štafeti mladosti, tražeći njeno ukidanje, što se i desilo 1988. godine, kada je posljednji put na Stadionu JNA održana priredba povodom Dana mladosti.