Neki “vlasnici” sluzbenih kancelarija drze na svojim radnim stolovima zastave koje njima odgovaraju, a na zidovima fotografije svojih ideoloskih i politickih miljenika

Piše: Ilija Despotovic/Beta

Sluzbene prostorije u nekim drzavnim, lokalnim i drugim institucijama u Crnoj Gori su na svoj nacin privatizovali oni koji u njima rade. Neki “vlasnici” sluzbenih kancelarija drze na svojim radnim stolovima zastave koje njima odgovaraju, a na zidovima fotografije svojih ideoloskih i politickih miljenika.

Tako je, na primjer, potpredsjednik Skupstine opstine Kolasin Dragoljub Bulatovic okacio na zid kancelarije sliku svog imenjaka Dragoljuba Draze Mihailovica. Opstinski odbor SUBNOR-a Kolasina je zatrazio da Bulatovic ukloni tu fotografiju. Borci Narodnooslobodilackog rata tvrde da im Bulatovic na taj nacin “prkosi”.

Fotografija cetnickog vodje okacena je u sluzbenoj prostoriji koja se nalazi u zgradi Spomen-doma revolucije, u gradu u kome je bio po zlu cuveni cetnicki zatvor i u kome je pobijen veci broj partizana i simpatizera Narodnooslobodilackog pokreta.

Na zvanicno pismo boraca o uklanjanju Mihailoviceve fotografije, Bulatovic je odgovorio da je na zidu u “njegovoj” kancelariji kalendar za 2005.godinu “na kojem su likovi srpskih vojvoda i istaknutih vojnika otadzbinske vojske iz Drugog svjetskog rata i boraca protiv fasizma”.

Kolasinski primjer samo je jedan u nizu slucajeva u Crnoj Gori gde pojedinci, ali nerijetko i organi uprave, na svoj nacin uzurpiraju institut “sluzbenog” i sluzbeni prostor. Tako se u nekim opstinama vec odomacila praksa da predsjednik opstine odredjuje koja ce zastava biti istaknuta na opstinskoj zgradi i u drugim prilikama. Bojkot novih crnogorskih drzavnih simbola, crvene zastave sa dvoglavim orlom na sredini i himne “Oj, svijetla majska zoro”, postao je “normalna” pojava.

U Pljevljima je, recimo, na zgradi Skupstine opstine, tek za 1.maj istaknuta crnogorska drzavna zastava, ali je najavljeno da je to samo privremeno. Cak i najvisi crnogorski drzavni zanicnici, ukljucujuci i predsjednika Republike, prisustvovali su vise puta svecanostima u opstinama na kojima nije svirana drzavna himna Crne Gore niti su bili istaknuti njeni simboli, zastava i drzavni grb. Koliko je poznato, u tim prilikma nije niko reagovano.

Odnos prema sluzbenoj heraldici i njeno koriscenje postali su stvar gotovo licnog stava. Jedan poslanik Srpske narodne stranke u crnogorskom parlamentu je, ne tako davno, u samoj skupstini rekao da nece ustajati u prilikama kada bude intonirana, kako on smatra, “fasisticka” drzavna himna Crne Gore “Oj, svijetla majska zoro”.

Sarenilo i svojevoljnost u upotrebi drzavnih simbola u Crnoj Gori vidljivi su svuda, ne samo u politickim partijama, drzavnim organima, lokalnim i drugim institucijama. Pitanje je da li se, recimo, iz drzavnih kabineta i sluzbenih prostorija moze izbaciti i zastava drzavne zajednice, posto je Crna Gora njena clanica. Ili – ako je Crna Gora drzava-clanica, zasto na vojnim kasarnama na njenoj teritoriji nema i crnogorske drzavne zastave.

Primjetno je, takodje, da u skolama, u nastavnim kabinetima, pa i u nastavnickim zbornicama, vlada “pluralizam” u pogledu koriscenja portreta, fotografija, slika, kalendara i drugih obiljezja.

Ocigledno je da bi, u ovom kontekstu, trebalo jasnije i zakonski razdvojiti sluzbeno i privatno i preciznije urediti koriscenje drzavnih simbola. Ne samo zbog digniteta drzave i njenih institucija, vec i zbog toga sto, u nedovoljno jasno definisanoj situaciji, dolazi i do nesporazuma medju ljudima. Naravno, i mogucnosti politicke manipulacije na ovaj nacin nije zanemarljiva.