Prije mnogo godina, u vrijeme kad novine nijesu izgledale kao otpusne liste neizljecivih mentalnih bolesnika, na stranicama kulture nalazila se mala, jednostavna rubrika s obicno dva pitanja: sta slusate/sta citate?

Piše: Petar Lukovic

Prije mnogo godina, u vrijeme kad novine nijesu izgledale kao otpusne liste neizljecivih mentalnih bolesnika, na stranicama kulture nalazila se mala, jednostavna rubrika s obicno dva pitanja: sta slusate/sta citate? Odgovorali su, uglavnom, poznati a ponekad i nepoznati likovi, cija je lepeza ukusa, ako nista drugo, pokazivala da se ipak citaju nekakve knjige i slusaju nekakve ploce. Danas, nekoliko svjetlosnih godina kasnije, rubrike ovog tipa nestale su u tabloidnom okruzenju nove srpske duhovnosti, u kojoj je citanje knjiga jedan od drustvenih zlocina i kljucni dokaz da je covjek poremetio pamecu; konacno – sjedjeti kod kuce i slusati nove ploce, izgleda budalasto kad milioni Srba pod muzikom podrazumijevaju drhtave sise Seke Aleksic ili mikro minic drugarice Stoje! Uostalom, cak i da neke novine samoubilacki vrate ovu rubriku, brzo bi se iscrpla lista normalnih sagovornika koji stvarno citaju knjige i stvarno slusaju diskove; vec za koju nedjelju stigli bismo do rasnog intelektualca tipa Velimira Ilica koji bi imao kapitalnih problema da se sjeti da li je The Very Last Book koju je procitao “Citanka za III razred” ili “Otpornost materijala”.

Zamisljam – a jeste bolesno – koje rock bendove preferira Vojislav Kostunica? Kajzer Cifs mu, vjerovatno, ne lijeze zbog sjecanja na Austrougarsku; Rasn Futurists su previse eksplicitni, mada je u pitanju samo solo projekat Metju Adam Harta koji, gle, uopste nije ruski futurist u mnozini nego Kanadjanin u jednini; “Di Aut Kraud” previse su retro-psihodelicni za premijersku soft-viziju svijeta bez glasnih gitara; “Art Brut” engleski bucni i suvise zestoki za njegov neobavijesteni ukus; finally, cak ni u imenima kao sto su “Dredz”, “Di Indzinirs”, “Rodzers Sisters”, “Sans & Doters”, “Maksimo Park”, “Arhajv”, “Madrugada”, Tom Vek ili “Nesnel” – nema nikakve nade da srpski premijer, ophrvan Kosovom, nadje mrvicu utjehe ili, daleko bilo, zadovoljstva u makar jednoj pjesmi, gotovo pjesmicici!
Sladostrasno se dvoumim nad rock izborom Tomislava Nikolica: mada bi mu naslov albuma “Grab det Gan” bio blizak (makar zbog Seseljeve ljubavi glede pistolja), siguran sam da nikako ne bi odabrao zenski kanadski bend Di Organ, makar zbog cinjenice da su u pitanju antipravoslavne lezbijke na postpunk tragu, bas kao sto su i sestre Tegan end Sara, ciji novi CD “So jealous” po patriotskom defaultu nikako ne zadovoljava visoke moralne SRS kriterijume; Tomislav The Nikolic – znate mu ukus – odbio bi da medju patriotske favorite uvrsti Liz Fair (njena pesma “Hot White Cum”, u cirilicnom prevodu “Vrela, bela sperma”, nekako se ne uklapa s radikalskom vizijom SRS-Zene koja se redovno brije kuhinjskim nozem), norveske manijake “Turbonegro” ili “Blok Parti” s tamnoputom osobom na vokalu; mozda bi se smilovao nad albumom “Happenstance” privlacne Rasel Jamagejt da u pitanju nije dijete iz mijesanog braka, zensko pa jos polujapansko!

Gospodin Miroljub Labus svoje bi eventualne rock dileme mobilno rijesio glasanjem za svedske bendove: “Divizn Of Lora Li” ili “Mando Diao” ili “Cezars” ili “Alis In Videolend” ili pomahnitale “Di Hajvs”; ako ga ikad uhvati nokia-nostalgija, lako je stici do Finske gdje ce ga cekati “Di Flejming Sajdbrns” ili najnovija “Apokaliptika” ciji rington, razumjeli smo, prihvata svaki erickson telefon. Labusov portparol Miloljub Albijanic – neandertalski blizi Velimiru Ilicu nego Svedskoj – u sumadijskom transu odbio bi da slusa album “The Best Little Secrets Are Kept” grupe Luj XIV, jer nigdje nema haromonike; nikakvu G17+ sansu kod tvrdog Albijanica ne bi imali “Britis Si Pauer” ili najnovija inkarnacija “Go-Bitvins”, eventualno bi prosli “Pink Martini” na cijem se albumu “Hang On Little Tomato” nalazi pjesma “U plavu zoru”, otpjevana na necem sto lici na hrvatsko-srpski jezik u neprepoznatljivoj slovenackoj varijanti.

Ministar pravde Zoran Stojkovic jedna je od najvecih muzickih enigmi; sta bi on, za vrijeme svojih neprekidnih putovanja u Hag, tokom mnogobrojnih ispracaja srpskih heroja, pozelio da cuje u avionu, u drustvu, recimo, Nebojse Pavkovica? Mogucnost da slusaju novi “Vizer” (“Make Believe”) ili subverzivne “Garbidz” s prigodno krvavim naslovom “Bleed Like Me”, otpada u startu; ne dolazi u obzir ni “Arhitektur In Helsinki” jer nijesu Finci u pitanju nego Australijanci; mozda samo Sinejd O’ Konor na granici cujnosti s albumom “Collaborations”, u cast kolaboracije-saradnje s Haskim tribunalom!

Konacno, negdje i nekad, svojim bi se izborom morao oglasiti Dragan Jocic, ministar policije, koji je zbog mladalacke ljubavi prema grupi “Trefik” svojevremeno silovao trafiku, sto jeste oprostivi grijeh muzikom zabludjelog mladica, danas kao sjecivo sablje principijelnog i odlucnog DS ministra. U sirokoj paleti bezbjedonosne ponude, uhapseni bi bili “Limp Bickit” zbog pjesama “The Propaganda” i “The Surrender” s albuma “Unquestionable Truth (Part 1)”, iza resetaka bi se zbog koriscenja Casio-keyboards nasle “Di Kaprikcorns” jer, razumjecete, ministru nije lako dok mu Kirsten & Heder Lin serviraju zvuke osamdesetih, svjesno ga podsjecajuci na tonalitet novog talasa iz osamdesetih kad je ona trafika jos bila cijela; “Ajdlvajld” bi bili privedeni na informativni razgovor jer sta znaci naslov pjesme “Love Steals Us From Lonelines”, hoce li se time reci da je u srpskom drustvu kradja u porastu a DS usamljenost u padu? Za Brus Springstinom je vec izdata MUP-potjernica: song “Jesus Was An Only Son” sa djavolskog “Devils & Dust” albuma – ne samo da negira mjesto Slobodana Milosevica kao Isusovog sljedbenika i nasljednika, vec dovodi u pitanje sveti ravnogorski idiom – zar nijesu The Chetniks, raznih duzina brade i kame, u stvari, bili nosioci proevropskih ideja koje ce nas, vidjecete, za nekoliko vjekova, hitro uvesti u Rock’n’Roll Hall Of Fame, tamo gdje ce nas vec cekati Seka Aleksic u toplesu i drugarica Stoja, obucena samo u stikle!
Ah, da! Sta slusam…?

Pitajte Jocica, on sve zna! Podvuceno crnim!