Brisel 1999. i 2000. godine Cirkovica proglasio jednom od 300 nepozeljnih osoba bliskih Milosevicu, a Vasington provjerovao njegovu ulogu u kosovskim operacijama

Piše: Vijesti

Vrhovni savjet odbrane prekjuce je unaprijedio jos jednog kontroverznog oficira bivse Vojske Jugoslavije, cija je karijera dobila zamah nakon “pobjede” u ratu sa NATO-om na Kosovu, uprkos sjenci teskih optuzbi za ratne zlocine.

U sklopu “organizaciono mobilizacijskih promjena” predsjednici SCG i drzava clanica Svetozar Marovic, Filip Vujanovic i Boris Tadic imenovali su za komandanta novoformirane Komande kopnenih snaga general-majora Mladena Cirkovica, jednog od ljudi kojima je zabranjen ulazak u Evropsku uniju zbog bliskosti sa rezimom Slobodana Milosevica.

Pukovnik Cirkovic je tokom rata 1999. bio komandant 15. oklopne brigade, kada su komandanti Pristinskog korpusa i Trece armije bili Vladimir Lazarevic i Nebojsa Pavkovic. Sva trojica su nakon rata avanzovala – “vrhovni komandant” Milosevic postavio je Pavkovica za nacelnika Generalstaba, Lazarevica za komandanta Trece armije a Cirkovica za komandanta Pristinskog korpusa, sa sjedistem u Nisu. Svi osim Cirkovica su optuzeni pred Haskim tribunalom za ratne zlocine nad kosovskim Albancima, a Milosevic i Lazarevic su u pritvoru u Hagu.

Evropski sefovi drzava i vlada zabranili su Cirkovicu ulazak u zemlje Evropske unije 1999. stavivsi ga na crnu listu sa jos oko 300 clanova Miloseviceve porodice i pripadnika njegovog rezima – politicara, ministara, savjetnika, oficira, sudija i privrednika. Cirkovic je bio i na obnovljenoj listi EU iz avgusta 2000. godine.

Cirkovic je treci na listi od devet oficira VJ i srpske policije koje su americke vlasti aprila 1999. “identifikovale kao vodje jedinica odgovornih za ratne zlocine i zlocine protiv covjecnosti na Kosovu”.
Pored Cirkovica i Lazarevica, na toj listi su i Milos Mandic, komandant 252. oklopne brigade, pukovnik Dragan Zivanovic komandant 125. motorizovane brigade, pukovnik Krsman Jelic, komandant 243. mehanizovane brigade, pukovnik Bozidar DJelic, komandant 549. motorizovane brigade, pukovnik Radojko Stefanovic, komandant 52. mjesovite artiljerijske brigade, pukovnik Milos DJosan i major Zeljko Pekovic, komandant 52. bataljona vojne policije.

Tadasnji portparol Stejt departmenta Dzejms Rubin, upozorio je devetoricu da po medjunarodnom pravu i Statutu Haskog tribunala mogu biti optuzeni i osudjeni “ne samo za ratne zlocine koji sami pocine nego i za nesprecavanje da dodje do ratnih zlocina i nepokretanje postupka protiv potcinjenih koji pocine zlocine”. “Izvrsavanje naredjenja ne oslobadja nekoga od krivicne odgovornosti”, rekao je Rubin na brifingu za novinare 7. aprila 1999, dodavsi da ratni zlocini u nadleznosti Haskog tribunala ne zastarijevaju.

Istog mjeseca, britanski “Indipendent” pominje Cirkovica na slicnoj listi srpskih generala odgovornih za ratne zlocine na Kosovu koju su navodno sacinile britanske obavjestajne sluzbe.

Oktobra 2002, uoci jednog od dolazaka glavnog haskog tuzioca Karle del Ponte u Beograd, bosanski i srpski mediji pisali su da ona donosi dvadesetak novih optuznica protiv vodja srpskih pravojnih formacija i visokih oficira bivse JNA, medju kojima su navodno i Vojislav Seselj, Mirko Jovic, Sinisa Vucinic, Borislav Pelevic, Veljko Kadijevic, Zivota Panic, Aleksandar Vasiljevic a da su na “spisku za razgovor” sa istraziteljima Cirkovic, te dvojica njegovih kolega sa liste Stejt departmenta Radojko Stefanovic i Dragan Zivanovic, koji su medjuvremenu napredovali u sluzbi i dobili vise cinove.

Cirkovic se za sada nece seliti iz Nisa gdje je sjediste Komande kopnenih snaga VSCG, formirane od pripadnika komandi rasformiranih Niskog i Pristinskog korpusa, koja je pocela da djeluje 25. februara u Nisu. U sastav Kopnenih snaga usle su jedinice Niskog, Pristinskog, dio jedinica Uzickog i Beogradskog korpusa, kao i nastavni centri za obuku vojnika.

List “Vojska” biljezi da je Cirkovic rodjen 27. maja 1953. u Leskovcu, da je zavrsio Vojnu akademiju 1976. sa vrlo dobrim uspjehom, “da bi, okoncavsi Generalstabnu skolu, zavrijedio odlicnu ocjenu”.
“Skolu nacionalne odbrane takodje je uspjesno zavrsio. Tokom vojnicke karijere obavljao je mnoge duznosti u trupi, od komandira voda i cete, komandanta bataljona, nacelnika staba brigade do komandanta brigade i nacelnika Odjeljenja za operativne poslove i obuku Pristinskog korpusa. Ocjenjivan je najvisim sluzbenim ocjenama”, pise “Vojska”.

Davinic cak htio Dimitrijevica

Na jednom od sastanaka u VSO, ministar odbrane Prvoslav Davinic izazvao je prilicno cudjenje ostalih ucesnika, jer je pomenuo i mogucnost da sef KOS-a postane Aleksandar Dimitrijevic. Njegov predlog ostao je da lebdi u vazduhu jer ga niko nije komentarisao, uprkos tome sto su prisutni razmjenjivali upitne poglede. Davinic kasnije nije pominjao Dimitrijevica.

Dimitrijevic je bio sef KOS-a od 1993. do 1999. godine. Tada je smijenjen, navodno zbog toga sto se protivio vojnim i policijskim akcijama na Kosovu i predlagao da se prihvate mirovni predlozi Kontakt grupe. Tada je medjutim vec prevladala struja Nebojse Pavkovica koja je zaobisla i Dimitrijevica i tadasnjeg nacelnika Generalstaba Momcila Perisica i uspostavila direktnu vezu sa Milosevicem, samoproglasenim vrhovnim komandantom.

Tajne sluzbe upravljaju politicarima

General Blagoje Grahovac ocijenio je juce da posljednje kadrovske promjene u Vojsci nece nista promijeniti, jer ih sprovode oni koji pripadaju arhitekturi Slobodana Milosevica, aludirajuci da su te strukture i u Vrhovnom savjetu odbrane.

Komentarisuci najnovije kadrovske promjene u Vojsci drzavne zajednice koje je u utorak izglasao Vrhovni savjet, on je rekao da je sustina to sto je Milosevica arhitektura netaknuta.
“Ona nece biti demontirana ni u narednom vremenu, jer oni koji bi trebalo da je demontiraju sami pripadaju toj arhitekturi. Ne treba uskoro ocekivati stvarne pomake u reformi vojske”, izjavio je Grahovac za Radio Slobodna Evropa.

Prema njegovim rijecima, nema napretka dok se ne budu potpuno rasformirale obje vojne sluzbe i Sluzba drzavna bezbjednosti Srbije koja se sada zove Bezbjednosno-informativna agencija.
“To je sustinsko pitanje, jer te sluzbe upravljaju drzavno politickim organima. Kod nas je inverzija i dok se to ne dovede u pravilan raspored nema napretka. Naprotiv, ne samo da nema napretka, nego ima rizika za region”, kazao je Grahovac.

Ocjenjujuci sta zvanicna Podgorica u tom smislu moze da uradi, on je rekao da “na nesrecu onog sto se zove zvanicna Crna Gora u dijelu koji se bavi vojskom i sistemom odbrane su dva clana Vrhovnog savjeta i zamjenik ministra odbrane”.

“Oni su akteri svega toga i ne znam da li je zvanicna Crna Gora ili su oni. Dokle god je sadasnja arhitektura drzavno politicka koja odlucuje o vojsci ostace ista sitaucija sa vojskom”, ocijenio je Grahovac.

Kos skovan za Kovaca

VSO je za nacelnika Vojno-bezbjednosne agencije predlozio general-majora Svetka Kovaca, visoko kotiranog oficira bivseg KOS-a iz doba Milosevicevog rezima. Kovac je maja 2004. postao v.d. sefa VBA, umjesto generala Momira Stojanovica koji je tvrdio da u Crnoj Gori i Sandzaku haraju islamski teroristi, i zato je “kaznjen” premjestajem na mjesto komandanta Niskog korpusa.

Crnogorski drzavni vrh je nakon “smjene” Stojanovica slao signale da je zainteresovan da sef VBA bude kadar zvanicne Podgorice, ali je to iznenada prestalo a predsjednik Filip Vujanovic i premijer Milo DJukanovic su saopstili da “nije bitno” ko ce zamijeniti Stojanovica, vec samo da to bude neko “okrenut reformama”.

Kovac je generalski cin dobio krajem proslog decembra. Vojni kontraobavjestajac postao je sredinom osamdesetih godina, a bio je desna ruka sefova KOS-a Geze Farkasa i Aleksandra Vasiljevica. Jedno vrijeme bio je i sef bezbjednosti u Ministarstvu odbrane, za vrijeme mandata Velimira Radojevica. U vrijeme reorganizacije Uprave bezbjednosti VSCG u VBA aktivno je ucestvovao u reformi te vojne tajne sluzbe.

Zavrsio je Vojnu akademiju, smjer oklopno-mehanizovane jedinice kao prvi u rangu, zatim Skolu bezbjednosti, Skolu nacionalne odbrane i Komandno stabnu skolu, kao najbolji u klasi.
Kovac je ispred tadasnje Uprave za bezbjednost bio zaduzen da vodi istragu o ubistvu Pavla Bulatovica, a pocetkom 2002. godine je svjedocio pred anketnim odborom Skupstine SRJ.