Moze li sadasnja vladajuca politicka struktura, ali i veci dio srpskog stanovnistva, svestenstva Srpske pravoslavne crkve i drugih drustvenih struktura u Republici Srpskoj da se oslobode nasljedja i zabluda koji se zovu pogresna nacionalna politika, ratni zlocini, Radovan Karadzic i drugi optuzeni za ratne zlocine….?

Piše: Momir Dejanovic

Moze li sadasnja vladajuca politicka struktura, ali i veci dio srpskog stanovnistva, svestenstva Srpske pravoslavne crkve i drugih drustvenih struktura u Republici Srpskoj da se oslobode nasljedja i zabluda koji se zovu pogresna nacionalna politika, ratni zlocini, Radovan Karadzic i drugi optuzeni za ratne zlocine….?

Sve sto se u vezi sa ovim proteklih dana i mjeseci desava u Republici Srpskoj posljedica je politike “stapa i sargarepe” koju medjunarodna zajednica i visoki predstavnik vode prema institucijama i vladajucoj politickoj strukturi u ovom entitetu. Vladajucoj politickoj strukturi u Republici Srpskoj najvise bi odgovaralo da je posao hapsenja Radovana Karadzica i drugih optuzenih za ratne zlocine zavrsila medjunarodna zajednica sa respektabilnim obavjestajnim, vojnim i policijskim snagama u Bosni i Hercegovini, ali je sada definitivno jasno da medjunarodnoj zajednici ovo nije bio osnovni problem i da je ovaj prljavi posao prepustila vlastima Republike Srpske. Hapsenje Radovana Karadzica i drugih optuzenih za ratne zlocine, pisanje izvjestaja kojim se priznaju ucinjeni ratni zlocini i slicno su Damoklov mac nad vladajucom politickom strukturom i institucijama Republike Srpske: na jednoj strani su medjunarodna zajednica sa jasnim zahtjevima, rokovima i ovlastenjima za personalne, finansijske, integracione i institucionalne sankcije, a na drugoj strani su realna politicka steta za vladajucu politicku strukturu, neizgradjene i nesposobne institucije i pijani biraci koji u balkanskoj krcmi cekaju predsjednika Republike i predsjednika Vlade da zajedno zapjevaju njihovu omiljenu pjesmu “Radovane, sidji sa planine”.

Demontiranje laznog mita o Karadzicu kao nacionalnom vodji i heroju, zasluznom politicaru i zrtvi, vec odavno je osnovni politicki i nacionalni zadatak u Republici Srpskoj. Zbog cega je mit o Karadzicu lazan, zbog cega je njegova politicka i nacionalna uloga sporna i u cemu je njegova osnovna odgovornost?

Prvo, Karadzic pripada grupi najodgovornijih nacionalnih politicara i vodja iz devedesetih godina proslog vijeka koji nisu bili sposobni da na demokratski nacin rijese nastale probleme i izazove u bivsoj zajednickoj drzavi. Njihova i njegova odgovornost je sto su umjesto mira izabrali krvav i nepotreban rat u koji su na prevaru uvukli gradjane i narode. Takodje je jasno da taj rat nije trebao ni srpskom ni drugim narodima, kao i da su ovi politicki avanturisti vodili svoj rat za licne i globalne interese.

Drugo, u ratu su pocinjeni stravicni zlocini koji nemaju nikakve veze sa interesima srpskog naroda. Naprotiv, ubistva, mucenja, zatvaranja i progoni civilnog nesrpskog stanovnistva i zarobljenika, rusenje bogomolja i pljacka imovine su duboko antisrpska i antihriscanska djela za koja njihovi izvrsioci i nalogodavci treba da odgovaraju. Zato odgovornost Karadzica kao politickog vodje za sve ono sto se desavalo u ratu ne moze biti sporna. Zato je u najvisem srpskom nacionalnom interesu da pocinioci i nalogodavci ratnih zlocina i drugih nedjela odgovaraju pred medjunarodnim i domacim sudovima.

Trece, Republika Srpska i srpski narod su taoci Karadzica i drugih koji izbjegavaju da se suoce sa vlastitom odgovornoscu. Zato vladajuca struktura u Republici Srpskoj, koja je na liniji Karadziceve politicke destrukcije i zastite njegovog djela, ima katastrofalno stanje i rezultate: lose upravljanje privrednim resursima koji su cesto sistematski unistavani i pljackani, veliku nezaposlenost, visok novo kriminalizacije vlasti i drustva, drasticno siromasenje stanovnistva, moralni sunovrat i besperspektivnost. Treba li nase narode i gradjane podsjecati da smo bez rata i politickih avantursta vec mogli biti dio Evropske unije.

Zato je Karadzic jedan od onih koji se moraju sto prije suociti sa vlastitom odgovornoscu zbog ugrozavanja mira, ratnih zlocina i vodjenja politike koja je u sustini bila stetna za nacionalne interese.

(Autor je predsjednik Centra za humanu politiku)

Nezavisne Novine