Na listi “najmracnijih licnosti u istoriji Crne Gore”, Sekula Drljevic je vala ispod Radovana Karadzica. Na cijoj se zasiti Pavlova crkva udarnicki angazovala.

Piše: Andrej Nikolaidis

Budimir Kostic iz Srpske narodne stranke najavio je da ce poslanike DPS-a i SDP-a tuziti domacim i medjunarodnim sudovima zato sto su usvajanjem crnogorskih drzavnih simbola “uveli ustasku ideologiju na velika vrata”. SNS ce pomoc potraziti od svih medjunarodnih organizacija za borbu protiv fasizma. Po Mandicevim narodnjacima, himna “Oj, svijetla majska zoro” sadrzi stihove koji “olicavaju namjerno ciscenje istorijskog srpskog etnickog identiteta Crne Gore”. Mandicu i njegovima, kao sto znamo, nije smetalo etnicko ciscenje u Bosni. Ali su u pjesmi prepoznali “ciscenje identiteta”. U klanju muslimana u Bosni nisu prepoznali fasizam, ali jesu u “izvornim stihovima himne”. Pa su tankocutni i na fasizam gadljivi Mandicevi narodnjaci rijesili da pravdu potraze na sudu.

Tu nije kraj mukama sa pjesmama. Dragan Soskic iz Ulotine kod Murine pozalio se novinaru Dana kako mu je crnogorski ministar inostranih poslova poslao policiju na kucu, zato sto je iz nje pustao pjesme o Radovanu Karadzicu. Soskic sansone o ratnom zlocincu naziva “srpske pjesme” i pita se – kome one mogu smetati. Igrao se, veli on, fudbalski turnir, sve je bilo banja. Publika je navijala, on sa razglasa iz svoje kuce pored terena pustao cetnicke pjesme, svuda radost i veselje. U zdravom tijelu zdrav duh. Ko pjeva zlo ne misli. A onda je stigla policija i prekinula idilu. Soskic kaze da pjesme o Karadzicu nikome nisu smetale, cak ni policajcima koji su mu se ispricavali sto moraju da ih prekinu. On drzi da su mu ugrozena osnovna ljudska prava, na primjer ono da pusta pjesme o koljacima. Stoga ce se zaliti kancelariji OEBS-a u Beogradu. U crnogorske drzavne institucije, kaze, nema povjerenja.

Dan pricu o covjeku koji ce se zaliti OEBS-u zato sto mu je zabranjeno da pusta pjesme o ratnom zlocincu donosi bez ironijske distance. Ta novina je smrtno ozbiljna i zabranu smatra skandaloznom – stoga je donosi na naslovnoj strani. Vise od toga: dan kasnije ispostavlja se da su Dan i Soskic citavu pricu izmislili. Stvar je u tome sto je u vrednosnom sistemu koji svojim pisanjem odrzava Dan, a drze ga se njegovi citaoci, pustanje pjesama o Karadzicu – normalna stvar. Slavljene ratnog zlocinca je stvar ljubavi prema svojoj zemlji. Fasizam je nesto sto cemo obgrliti objema rukama, samo neka je nas. Zabrana manifestacija fasizma smatra se, pak, skandaloznom i nedemokratskom. Stoga se valja zaliti Evropi. Mi cemo iskoristiti sve demokratske procedure da bi zastitili nase demokratsko pravo da budemo fasisti. Tako je govorio Soskic.

Situacija je nadrealna: covjek koji pjesmom slavi etnicko ciscenje i predstavnik ratne sranke koja etnicko ciscenje nikada nije osudila ali ga jeste pravdala i jeste udarnicki radila na kreiranju ambijenta u kojem ce zlocin biti moguc, Evropi ce se zaliti zbog represije i fasizma. To je kao da se neonacista kojem je policija oduzela diskove sa pjesmama o Hitleru i bivsi Gebelsovi sluzbenici jadaju Zidojce cajtungu i zale sudu u Strazburu.

Da nadrealizam postane politicko i eticko pitanje prvog reda, pobrinuo se srpski patrijarh Pavle. I on je u crnogorskoj himni prepoznao fasizam. U pismu u kojem skupstini drzavne zajednice ispostavlja svoje zahtjeve, mijesajuci se u drzavne poslove, patrijarh srpske crkve kaze kako je Sekula Drljevic, kojem pripisuje autorstvo pjesme “Oj, svijetla majska zoro” bio – fasista i nacista. “Drljevic je jedna od najmracnijih licnosti u istoriji Crne Gore”, tvrdi Pavle.

Koji je strucnjak za fasizam i mracne licnosti iz istorije Crne Gore. Pavle ima brizljivo njegovani imidz, mjesavinu Gandalfa (isti, samo manji) i Velikog Strumfa (isti, samo veci). Svuda, kazu, ide pjeske, sto ga, opet kazu, preporucuje za buduceg sveca. On zivi isposnicki, sto ce reci da apstinira od mnogih stvari. Izmedju ostalog, apstinira i od temeljne osude srpskih zlocina i od borbe protiv fasizma u Srbiji. Kada Pavle osudjuje fasizam, reakcija se nuzno krece izmedju podsmijeha i opreza. Pavle je, naime, covjek pod cijim je mudrim vodjstvom srpska crkva beatifikovala vladiku Nikolaja Velimirovica. Koji je bio antisemita, vatreni podrzavalac holokausta i ostalih Hitlerovih pregnuca. Proglasivsi nacistu za sveca, srpska Crkva i Pavle su posvetili nacizam. Doduse, Pavle se dugo protivio beatifikaciji Velimirovica. Sijedi patrijarh je pokojnom vladiki, koji se radovao milionima ubijenih Jevreja, zamjerao to sto je – bio pusac. Iz cina beatifikacije naciste Pavle crpi moralno pravo da govori o fasizmu Sekule Drljevica.

Na listi “najmracnijih licnosti u istoriji Crne Gore”, Sekula Drljevic je vala ispod Radovana Karadzica. Na cijoj se zasiti Pavlova crkva udarnicki angazovala. Pavlovi popovi su Karadzicevi jataci. Oni, kako tvrde iz Haga, ne samo da ga fizicki stite, nego su i angazovani u borbi za “istinu o Karadzicu”. Nedavno, Amfilohije Radovic na Medunu sjedi u prvom redu mini-mitinga podrske Radovanu.

Koji je hodajuca definicija fasizma. Pavle i njegova organizacija stite sigurnost i ugled covjeka koji je rukovodio zlocinackim projektom stvaranja Republike Srpske, entiteta nastalog etnickim ciscenjem. Covjeka cija je vojska ubila i raselila stotine hiljada ljudi, zato sto nisu bili Srbi. Covjeka cija je vojska silovala hiljade zena i granatama ubila hiljade djece. Covjeka ciji su politicari i vojnici igrali fudbal odrubljenim glavama na ulicama Foce. Pavle je na celu crkve ciji popovi stite ugled covjeka cija je vojska u Srebrenici strijeljala, klala, kidala glave, vadila oci, kidala jezike, ubila osam hiljada ljudi i time osam hiljada puta prekrsila hriscansko ucenje u koje Pavle i Amfilohije, podrazumijeva se, svom besmrtnom dusom vjeruju.

Kada se ne izborite sa fasizmom, kada fasizam tolerisete i time ga ucinite uobicajenim i svakodnevnim, fazizam ce se obracunati sa vama. Kada im ne sudite, fasisti ce suditi vama. Najprije vam drze moralna predavanja, tek onda sude. A fasisticki sudovi su po pravilu – prijeki.

MONITOR