Svijet je u nedjelju, 21. jula postigao najvišu temperaturu ikad zabilježenu, pokazuju preliminarni podaci Kopernikusa, programa Evropske unije za posmatranje Zemlje. Prosječna površinska temperatura je tog dana iznosila 17,09 stepeni, što je nešto više od prošlog rekorda, zabilježenog u julu prošle godine – 17,08 stupeni.

NASA mapira pomenute emisije i nedavno je objavila vizuelizaciju koja pokazuje kako su vjetar i vazdušne struje od januara do marta 2020. nosile emisije CO2 u Zemljinoj atmosferi.

“Pokušavamo da objasnimo odakle dolazi ugljenik i kako to utiče na planetu. Ovdje se vidi kako se povezuju različiti vremenski obrasci”, rekla je klimatska naučnica Lezli Ot iz NASA-inog instituta “Goddard Space Flight Center”.

jasno pokazuje kako zapravo nije bitno od kuda tačno stiže najviše emisija, svi se na kraju moramo suočiti s posledicama. Ipak, postoje neke zanimljive globalne razlike, piše “Universe Today”.

Iznad SAD-a, Južne Azije i Kine, većina ugljenika dolazi iz industrije, elektrana i transporta. Ali nad Afrikom i Južnom Amerikom većina CO2 dolazi od spaljivanja (uključujući šumske požare), paljenja poljoprivrednih proizvoda i krčenja zemljišta. Emisije takođe dolaze iz fosilnih goriva poput nafte i uglja.

Pulsiranje emisija označava šumske požare koji obično bukte danju, a zatim se smanjuju noću. Dodatno, drveće i biljke vrše fotosintezu tokom dana, oslobađajući kiseonik i apsorbujući CO2. U Južnoj Americi i tropima ima više pulsiranja jer su podaci prikupljani tokom vegetacijske sezone, prenosi index.hr.

Ova vizuelizacija se temelji na GEOS-u, integrisanom sistemu za modelovanje povezanih sistema atmosfere, okeana i kopna. NASA ovim putem koristi superračunare kako bi pokazala šta se događa u atmosferi. GEOS se temelji na velikom setu podataka; uključujući podatke sa satelita Terra i Suomi-NPP. GEOS-ova rezolucija je više od 100 puta veća od tipičnih vremenskih modela.