Kosovski rat je završen 10. juna 1999. godine. Tog dana je Savjet bezbjednosti UN u Njujorku donio Rezoluciju 1244, kojom su borbena dejstva formalno okončana. Ona su već bila prekinuta prethodnog dana, 9. juna.

Dva i po mjeseca ranije, NATO je započeo prva bombardovanja ciljeva u SR Jugoslaviji.

Bila je to prva borbena misija Sjeveroatlantskog saveza bez mandata UN i prva uz učešće njemačkih vojnika. To je bilo kršenje tabua – za NATO zbog izostalog mandata UN i za njemačku javnost zbog učešća u ratu, piše Folker Vagener za DW.

Završetak rata regulisala su dva međunarodno-pravna akta. Vojnim sporazumom u Kumanovu od 9. juna 1999. godine, naređeno je povlačenje Vojske Jugoslavije i srpske policije sa Kosova. Odgovornost za bezbjednost regiona bila je u rukama NATO-a. Sporazum je takođe predviđao razoružanje OVK.

U članku DW se navodi da je cilj NATO-a bio da primora jugoslovensku vojsku na povlačenje sa Kosova, kako bi se spriječila protjerivanja i kršenja ljudskih prava kosovskih Albanaca koji tamo žive.

Nedavno je poznati američki ekonomista Džefri Saks rekao da je intervencija NATO-a imala za cilj “da se Srbija pocijepa i stvori nova država Kosovo, gdje imamo najveću vojnu bazu NATO-a u jugoistočnoj Evropi. Tamo smo postavili bazu ‘Bondstil’ jer smo željeli bazu u jugoistočnoj Evropi”.