Sinoć je u KIC ‘Budo Tomović u Podgorici prikazan palestinski igrani film “3000 noći’, nakon čije projekcije je ambasador Države Palestine u Crnoj Gori Rabii Alhantouli govorio o stradanjima žena u Palestini, naročito poslednjih mjeseci u Gazi, koja je izložena genocidnoj izraelskoj agreciji.

Ambasada Države Palestine u Crnoj Gori je, u saradnji sa KIC ”Budo Tomović” organizovala događaj povodom Međunarodnog dana žena, a posvećen je položaju i pravima palestinskih žena tokom izraelske okupacije Palestine.

Film “3000 noći” je potresna priča o mladoj tek udatoj nastavnici iz Palestine, koju su uhapsile izraelske okupacione snaga nakon što je lažno optužena i osuđena na osam godina zatvora. U izraelskom zatvoru je rodila sina.

Film je režirala Mai Masri, palestinska režiserka prepoznata po svom radu koji se fokusira na žene i djecu i svom humanističkom i poetskom pristupu. Film “3000 noći” (2015) imao je svjetsku premijeru na Međunarodnom filmskom festivalu u Torontu i osvojio je 28 nagrada.

Tekući izraelski ratni zločini stvorili su katastrofalnu situaciju za sve Palestince u Pojasu Gaze, a posebno za žene i djevojke. Ovo su neke od činjenica o položaju žena tokom izraelske agresije na Gazu, prema podacima koji su zasnovani na izvještajima UN.

• Procjenjuje se da su izraelske okupacione snage u Gazi ubile više od 9,000 žena. Ova cifra je potcijenjena, jer je mnogo više žena mrtvo pod ruševinama.

• Od 7. oktobra ubijeno je više od 21,230 žena i djece, što je 70% od ukupnog broja žrtava.

• U prosjeku se dnevno ubiju 63 žene, od čega 37 majki.

• 4,900 žena i djece se vode kao nestali.

• Više od 3,000 žena postale su udovice, a time i nove glave domaćinstva.

• 951,490 žena, djevojaka i djevojčica je prisilno raseljeno iz svojih domova. Prenaseljena skloništa ne dozvoljavaju privatnost ženama i djevojkama.

• 60,000 žena u Gazi je u drugom stanju. Sve trudnoće su klasifikovane kao visoko rizične.

• Više od 250 palestinskih žena se nalazi u izraelskim zatvorima, gdje su podvrgnute mučenju, psihičkom i seksualnom zlostavljanju.

Žene i djevojke nemaju pristup bezbjednim i pristojnim toaletima i objektima za kupanje. Postoji jedan tuš na svakih 2,000 ljudi i jedan toalet na svakih 500 ljudi.

Zbog nedostatka higijenskih preparata za žene koje imaju menstrualni period, kao i za žene koje krvare poslije porođaja ili pobačaja, prinuđene su da koriste djelove šatora, odjeće i odsječene komade peškira, što povećava rizik od od infekcije i toksičnog šoka.

Ne postoji ljekar, babica ili medicinska sestra koji bi pomogli ženi tokom porođaja. Ne postoje ljekovi protiv bolova, anestezija ili higijenski material prilikom porođaja i nakon porođaja žene.

Žene se porađaju u šatorima i javnim kupatilima. Pupčane vrpce se prekidaju bilo kojim oštrim predmetom koji se nađe pri ruci.

Carski rezovi se obavljaju bez ikakve anestezije i bez antibiotika za eventualne infekcije.

U nekim slučajevima, carski rezovi se obavljaju na ženama nakon smrti.

Kada majka i dijete opstanu u ovim nemogućim okolnostima, onda se suočavaju sa raseljavanjem i glađu dok kroz bolne suze njeguju rane i neuhranjene bebe.

Trudne žene moraju da pređu oko 30 km od sjevera ka jugu Gaze.

Majke nemaju dovoljno hrane I čiste vode kako bi proizvele mlijeko za svoje bebe.

Izrael, okupaciona sila, nastavlja svoj genocidni rat protiv palestinskog naroda i još uvijek ne dozvoljava dovoljno humanitarne pomoći da uđe u Pojas Gaze, ostavljajući stanovnike da gladuju I bez medicinskog materijala, higijenskih i sanitarnih proizvoda.

Potrebna je hitna međunarodna akcija kako bi se zaustavio ovaj izraelski genocid, poručio je ambaador Države Palestine u Podgorici..

Nakon prikazivanja filma, koji je zasnovan na istinitim događajima, govorila je i Bojana Markuš iz Pokreta solidarnosti sa Palestinom.