Kome vjerovati?

by | nov 23, 2023 | Blog | 0 comments

Piše: Omer ŠARKIĆ

Nikad čovječanstvo nije imalo više načina da se informiše nego danas, a nikad ljudi nijesu bili više dezinformisani nego sad. Mejnstrim mediji koji imaju najveći uticaj i moć su pod kontrolom osnivača koji su uglavnom povezani sa međunarodnim centrima moći i odlučivanja, u vlasništvu krupnog kapitala koji je, opet, povezan sa tim centrima, zavisni od marketinga a najveći oglašivači su upravo vlasnici ekonomske moći koja je, po pravilu, u sprezi sa političkom. Alternativa mejnstrim, propagandnim medijima su društvene mreže i platforme. Problem je što  na društvenim mrežama, u moru neprovjerenih i lažnih informacija, treba biti pravi majstor, imati neka opšta znanja i logiku kako bi informacijama bombardirani i sluđeni građanin mogao makar „namirisati“ istinu.

Saznanje da je sve oko njega dobro plaćena laž i propaganda, čovjeka može odvesti u dvije krajnosti: radikalizam – čega se treba čuvati – ili apatiju izazvanu sopstvenom nemoći da se bori protiv laži, nekad tako očiglednih da prosto vrijeđaju logiku, intelekt i dostojanstvo.

Na slučaju okupacije i aparthejda koje Izrael decenijama sprovodi nad narodom Palestine,  uz punu podršku „demokratskih“ centara moći i navedenih medija, koji sebe, po pravilu, predstavljaju nezavisnim i slobodnim, najbolje se može uočiti ovo o čemu pišem, a kulminacija takve, Gebelsovske propagande, sačinjene od poluinformacija, poluistina, prećutkivanja bitnih informacija, dezinformisanja, kulminarala je upravo sada, u masakrima i genocidu koje sprovodi  Izrael nad Palestincima.

Mejenstrim mediji – a u Crnoj Gori „nezavisne Vijesti“ su najeklatantniji primjer takvih, po ugledu na bratske im (CNN, BBC, Slobodna Evropa…), o navedenom sukobu izvještAvaju po sledećem  receptu i šablonu:

– Svaki izvještaj o sukobu počinje rečenicom „poslije (zvjerskog) napada militantnog Hamasa u kojem je ubijeno preko 1200 civila, Izrael je odgovorio…“

Konzument ovako sročene informacije dobija utisak da je sve počelo tim, ničim izazvanim napadom „militantnog Hamasa“ protiv (miroljubljivog) Izraela „koji ima pravo da se brani“. To što je Palestina pod okupacijom 75 godina, Gaza najveći kontracioni logor na svijetu, što je Izrael prekršio najveći broj rezolucija UN od svih država na svijetu, kao uvodnu informaciju ni u jednom izvještaju mejnstrim medija nećete naći, već isključivo da je sve počelo napadom „militantnog  Hamasa“ koji je kriv za sve što se poslije toga događalo, čime se opravdavaju i prećutkuju  najstrašniji ratni zločini sa elementima genocida.

– „U borbama izraelske vojske protiv militantnog Hamasa, po informacijama palestinskog Ministarstva zdravlja poginulo je X  Palestinaca“ – je još jedna od propagandnih, šablonskih šema ovih medija. Informacija da je „militantni Hamas“ ubio preko 1200 izraelskih civila je nesporna činjenica, pa nije potrebno navoditi izvor inoformacije, provjeriti je, utvrditi njenu tačnost. Ali ako izraelska vojska u jednom danu, avionskim bombama i dalekomentnim raketama ubije nekoliko stotina Palestinaca, od kojih su većina žene i djeca, onda se obavezno navede izvor, a to je, jelte,  nepouzdano palestinsko Ministarstvo zdravlja, čime se konzumentu informacije sugeriše da taj broj treba uzeti sa rezervom.

Ipak, uprkos ogromnom propagandnom trudu, ni mejnstrim mediji ne mogu sakriti očigledno, da u izraelskom „pravu na odgovor“ stradaju skoro isključivo civili – najviše žene i djeca – te da Izrael, uprkos svoj svojoj vojno-tehnološkoj nadmoći i superiornosti, nije izmislio bombe i rakete koje pronalaze i ubijaju borce Hamasa, već kao sve bombe i rakete bačene na naselja ubijaju isključivo  civile. Ako je to tako – a jeste, da li je to borba između „militanrnog Hamasa“ i Izraela, ili ratni zločin i genocid militantnog Izraela protiv okupiranog stanovništva u svojevrsnom zatvoru? Je li u pitanju državni terorizam militantnog Izraela, bjesomučno ubijanje okupiranih civila u najvećem zatvoru na svijetu, kakav je Gaza, od strane nemilosrdnog okupatora? Ako jeste – a jeste,  ko je tu teorista a ko žrtva? Nijedan mejnstim medij u uvodu svog izvještaje neće reći: Izrael je okupator koji sprovodi državni terorizam, već će stalno i u svakom izvještaju ponavljati mantru o „militantnom, terorističkom Hamasu“. Nikada neće javno postaviti ni pitanje koji terorizam je opasniji i ubitačniji: terorizam organizovanih grupa, čije oružje je manufakturne proizvodnje, ili organizovani terorizam države koja je među najbolje naoruažanim na svijetu? Kakvo je to pravo na odbranu okupatora, a oružani otpor protiv okupatora nije dozvoljen nego je militarizam i terorizam? Po kojem je to međunarodnom pravu, osim po pravu koje propagiraju mejnstim mediji, to jest oni u čijem interesu su osnovani?

U svemu ovome nije zgoreg napomenuti da u napadu Hamasa na Izrael većina žrtava jesu bili civili, ali je među tim žrtvama i određeni broj izraelskih vojnika, policajaca i drugih pripadnika sigurnosnih snaga, to jest da nijesu sve žrtve bili civili – kako nam mejnstrim mediji, kao jedinu istinu, predstavljaju. Po nekim, neprovjerenim izvještajima alternativnih medija, nekoliko stotina žrtava tog napada su bili pripadnici vojske i drugih sigurnosnih snaga Izraela. Zatim, po takođe neprovjerenim i nepotvrđenim informacijama, ne mali broj ubijenih civila stradao je od „prijateljske vatre“.

Na drugoj strani, u sukobu Izraela  i „militantnog Hamasa“ uopšte se ne zna da li je i koliko ubijeno boraca Hamasa, a čini se, uprkos svoj propagandi, da su civili, žena i djeca skoro isključive žrtve izraelskog „prava na odgovor i samoodbranu“, te da se broj ubijenih boraca Hamasa u odnosu na broj ubijenih civila može mjeriti promilima.

Kada ne mogu sakriti očigledno, mejnstrim mediji prelaze na drugu fazu propagande: žrtve na okupiranoj strani prikažu kao puki broj, ljude bez prošlosti, sudbine i životnih priča, za razliku od žrtava na strani okupatora – jer su one mnogostruko manje – i upravo zbog toga. Navedeni mediji to rade tako što će prenijeti potresne priče o ubijenim  civilima na izraelskoj strani, uz priču o – i sa njihovim porodicima (prelistati izvještaje „Vijesti“ – moja primjedba). Potrošač (jer za ove medije je konzunment informacije samo potrošač), normalno, biva potrešen tragikom, zaboravljajući (što je i cilj ovakvog izvještavanja) da je na dugoj strani, hiljade sličnih priča, jer svaka žrtva rata, pogotovo civilna, tragična je priča za sebe, ali te priče, druge strane, mejnstrim mediji ne prenose i neće prenijeti.

Ako na društvenim mrežama i platformama želite da pročitate šta o navedenom sukobu piše, kako izvještavaju i na njega gledaju drugi mejnstrim mediji, poput RT na primjer, platfoma Meta će vas u zaglavlju upozoriti da je RT medij pod kontrolom države Rusije, što valjda znači da je nepouzdan, da vjerovatno širi laži, da nije preporučljivo čitati ih.  Za informacije na platformi koje plasira radio „Slobodna Evropa“, Meta vas, normalno, neće upozoriti da je to medij pod kontrolom SAD, jer su mediji pod kontrolom SAD valjda jedini pouzdani, izvještavaju samo objektivno i istinito!?

Jedno od osnovnih parvila u novinarstvu – bar na papiru – jeste da o svemu o čemu se izvještava treba uzeti mišljenje obje strane, konsultovati i prenijeti više izvora. Konzumentima informacija u „demokratskom svijetu“ se to, vidimo, ne preporučuje, jer jedino njihovi mediji prenose istinu (Orvel 2023), a sve druge i drugačije informacije mogu biti opasne po konzumenta! Zar to ne liči onim vjernicima koji ne preispituju svoju vjeru, niti dozvoljavaju da je bilo ko preispituje, tvrdeći da su jedino njihova vjera i Bog pravi, te da je svako preispitivanje njihove istine bogohuljenje? Da apsurd bude kompletniji, većina glavnih konzumenata i javnih branitelja mejnstrim medija su ateisti koji se vole sprdati vjernicima, njihovom nepokolobljivom vjerovanju u ispravnost samo njihove vjere, njihovog Boga, njihove istine.

P.S. Upravo kada sam završio pisanje teksta, objavljena je sledeća informacija: Evropska unija privremeno prestaje da se reklamira na društvenoj mreži X. Razlog je povećana količina govora mržnje i dezinformacija na njoj!

0 Comments

Submit a Comment