Slovenija i naš Ustavni sud

Objavljeno: 22.11.2022, 12:22h

Piše: Omer ŠARKIĆ

„Slovenija, moja dežela, jednog dana je… ježela“ – otprilike ovako poručivao je svojevremno Bora Đorđević Sloveniji, kada je krajem osamdesetih od rokera, buntovnika i jednog od idola moje generacije postao zadrigli srpski nacionalista. Sad Đorđević živi baš u toj Sloveniji.

I za vrijeme bivše, one prve i prave Jugoslavije, Slovenija je bila uzor: razlikovala se od ostalih naših republika, sada polukolonijalnih državica. Proizvodili su najkvaletetniju tehniku, sportsku opremu i odjeću, bili su marljiviji, radniji i obrazovaniji od nas. Već tada su imali izgrađenu ekološku svijest i kulturu, agresivni nacionalizam i populizam im je bio uglavnom stran.

Poslije osamostaljenja, od svih država jedino je Slovenija donekla zadržala samobitnost i prepoznatljivost, uspjela da restruktuira privredu i postane održiva – pravno, ekonomsko i civilizacijski uređena država. Iako nije Ustavom definisana ekološka država, kao mi, ona je to u stvarnosti – za razliku od nas. Zato nebo niđe nije plavo kao što je nebo iznad Slovenije, zato im je zemlja plodna više nego u Vojvodini, a održivi turizam donosi više prihoda nego Crnoj Gori.

Standard Slovenaca je daleko ispred standarda svih ostalih u bivšim jugoslovenskim republikama.

Oni su, pored ostalog, veoma rano shvatili da su tradiconalne partije uglavnom interesno povezane grupe, stoga iz izbora u izbore svoje glasove sve više poklanjaju udruženjima građana i nezavisnim kandidatima. U nekoliko ciklusa izbora koji su organizovani ove godine pobjeđivali su uglavnom upravo takva udruženja ili nezavisni kandidati, pogotovu u urabanim sredinama. Novoizabrana predsjednica Slovenije Nataša Pirc Musar je pobjedila na izborima kao nezavisna kandidatinja. Organizovani a istaknuti građani, prepoznati i dokazani pojedinci, na pravi način mogu uočiti probleme zajednice i rješavati ih u korist svih. Partijama je partijski interes uvijek na prvom mjestu.

Crna Gora je strogo partitokratsko društvu u kojem je partija sve. Partija imenuje i postavlja direktore javnih preduzeća, partija zapošljava, partija svojim članovima preko države može obezbjediti sve vrste pomoći:  interveniše da ti se dodjeli stan, da dobiješ varijabilu, da ti se umanji neki račun od javnog preduzeća, oprosti ili umanji porez, da dobiješ na tenderu, i, što je najgore, partija ti može pomoći na sudu, to jest kod tužilaca i sudija. Sve je u rukama partija, one sve kontrolišu i žele kontrolisati.

Država bez Ustavnog suda nije država, to je država bezakonja, provizorijum. Mjesecima naši „izabrani predstavnici“ ne mogu izabrati sudije za popunu Ustavnog suda. Zbog čega? – svima je jasno. Partije i u sudovima žele svoje ljude, one koji mogu kontrolisati ili koji su im naklonjeni. Nezavisne sudije i tužioci su njihovi najveći neprijatelji, nepoželjni su. Nikakve razlike tu nema između DPS-a i partija nove većine. Izjava lidera SNP-a Jokovića u kojoj kaže da je dosta DPS imao kontolu nad Ustavnim sudom i da je sada red da tu kontrolu ima nova većina, koliko god izgledala skandalozno, samo je činjenična istina. Zato se sudije Ustavnog suda ne mogu i u dogledno vrijeme neće izabrati. Zbog partijskih interesa država je obezglavljena, građani su bez institucija. Ne samo Ustavni sud, već pregršt institucija ne rade, ili rade onako kako im partija nalaže i partijski interes diktira. U svemu tome građani koji zbog toga ne mogu ostvarivati svoja prava su kolateralna šteta partijskih interesa, kao oni bolesnici koji ne mogu doći do svojih ljekova.

Da nam u parlamentu većinu poslanika čine predstavnici udruženja građana i nezavisni poslanici, sudije Ustavnog suda bi bile izabrane istog trena. Da nam je predsjednik države nezavisni kandidat, nezavisan od bilo koje partije, ne bi imali ovih drugih problema koji su generisani njegovom partijskom pripadnošću, plus bi takav predsjednik bio autoritet: kako građanima, tako zakonodavnoj, izvršnoj i sudskoj vlasti.

Ugledajmo se na Sloveniju, u svemu, pa i u odabiru svojih predstavnika i većina naših problema će biti riješeno. Čak i problem sa otvorenim listama, jer su pojedinci i udruženja građana pandan otvorenim izbornim listama od koje tradicionalne partije bježe kao đavo od krsta.

Zarobljena, nepravna i nefunkcionalna država isključivo je partijski produkt, protivan interesima, želji i volji građana.

Pratite nas na Fejsbuku, Instagramu i Tviteru. Ako imate predlog teme za nas, javite se na [email protected]
Prije nego ostavite komentar, molimo vas da pročitate Pravila komentarisanja na Portalu PCNEN

Leave a Reply

Blogovi

Logujte se ili registrujte




Forgot?
Register