Za Kornjačom je raspisana crvena Interpolova potjernica, a on je novinaru iz Sarajeva oteo telefon i razbio ga.

Uprkos tome što su državna tužilaštva Bosne i Hercegovine i Srbije 2013. godine potpisala protokol o saradnji u istrazi ratnih zločina, koji omogućava da međusobno prebacuju slučajeve kada optuženi nisu dostupni, Kornjača i dalje mirno živi u Novom Sadu.

Tužilaštvo BiH mu na teret stavlja da je od sredine aprila do kraja juna 1992. planirao i naredio progon izvršen ubistvima, zatvaranjem, deportacijom, prisilnim nestankom i drugim nečovječnim djelima.

Ove zločine, kako se navodi, počinio je kao predsjednik Kriznog štaba, kasnije komandant ratnog štaba Srpske opštine Čajniče, istovremeno u funkciji predsjednika Skupštine opštine Čajniče i ministra odbrane u Vladi Srpske autonomne oblasti Hercegovina.

U optužnici stoji da je Kornjača sa vojnim i policijskim jedinicama organizovao zatvaranje nesrpskog civilnog stanovništva u objekte u kojima su ubijani i fizički zlostavljani, dok su imovina i vjerski objekti uništeni.

Prema navodima optužnice, Kornjača je koordinirao aktivnosti vojnih i policijskih snaga, kojima je cjelokupno nesrpsko stanovništvo opštine Čajniče deportovano.

Sa Kornjačom je bio povezan Milika Čeko Dačević, jedan od vođa paramilitarnih formacija koje su početkom devedesetih prošlog vijeka terorisale Pljevlja, posebno njegovo stanovništvo bošnjačke nacionalnosti.