Pojavila se, naime, rupa u standardnom modelu koji je do sada najpotpunija i najtačnija teorija o subatomskim česticama i fundamentalnim silama koju su fizičari razvili.

Ono što je za subatomske čestice standardni model, to je za makroskopski svemir — planete, zvijezde i galaksije — Ajnštajnova opšta teorija relativnosti. I jedna i druga teorija najbolje su dosad u opisivanju fenomena kojima se bave, njihova predviđanja temeljno su potvrđena eksperimentima, i prema našim saznanjima savršeno opisuju svemir u kojem se nalazimo.

Jedini je problem, pak, u tome što su te dvije teorije u međusobnoj kontradikciji.

Standardni model ne može da objasni gravitaciju, a kvantna fizika standardnog modela „ne sluša“ zakonitosti teorije relativnosti. Fizičari stoga već više od vijeka tragaju za „teorijom svega“, koja bi povezala kvantnu fiziku i gravitaciju, ali već decenijama manje-više tapkaju u mjestu.

Sve se interakcije među česticama i predmetima koje smo do sada opažali mogu da se opišu kroz četiri sile — elektromagnetnu, gravitacije, jake i slabe nuklearne sile. Međutim, različite sile na različite čestice djeluju na različite načine. Jedna od mogućnosti čudnog ponašanja miona (subatomske čestice) jeste da on jedini od poznatih čestica posjeduje svojstvo na koje, poput elektromagnetizma na naboj, djeluje nova sila, piše jutarnji.hr.