Ukoliko bismo 4,5 milijarde godina dugu istoriju naše planete posmatrali kao film u trajanju od 60 minuta, prva medonosna pčela pojavila bi se 80 sekundi prije kraja, a prvi uspravni primat tek u pretposlednjoj sekundi. Civilizovani čovjek bi toliko brzo promakao ekranom da bi bio gotovo nevidljiv gledaocu. U 53. minutu došlo bi do takozvane kambrijske eksplozije, nakon koje će, pored jednoćelijskih organizama, u morskim dubinama najednom nastati mnoštvo beskičmenjaka, i čitave familije novih višećelijskih stvorenja.

U međuvremenu, na kopnu će se pojaviti i prve biljke, a dva minuta kasnije i prve životinje napustiće vodu. Tada se pojavljuju i prvi kičmenjaci koji će se, izlazeći iz vode, razmiljeti kopnenim svijetom i od kojih će nastati gmizavci, ribe, ptice i sisari. U 57. minutu počinje era dinosaurusa, koji će izumrijeti u pretposlednjem minutu filma.

Mnogo toga dogodilo se upravo u pretposlednjem minutu filma. Ni manje ni više, nego eksplozija skrivenosjemenica! Tada je iz gotovo neobjašnjivih razloga došlo do erupcije biljaka cvjetnica, ali i insekata kod kojih se razvila sklonost ka polenu – hrani bogatoj proteinima. Biljke su se mučile sa razmnožavanjem, jer su ih insekti u to vrijeme uglavnom proždirali, a mnogi to i danas čine.

Ipak, nedugo potom, insekti su počeli da raznose polen do susjednih cvjetova što je značilo ne samo da biljke sada mogu da budu ekonomičnije i da proizvode manji broj zrnaca polena, već da mogu i da ih zaštite laticama cvjetova od vjetrova i pustošenja. Polen nije morao da se raznosi vjetrom, što je bio vrlo neekonomičan način oprašivanja.

Međutim, stvari se nisu odvijale baš tako glatko. Ponašanje insekata i dalje je bilo vrlo neefikasno, pošto su posjećivali raznovrsne biljke. Zbog toga, najveći dio raspršenog polena nije odgovarao biljkama na koje su oni slijetali pa je, samim tim, bio nepovratno izgubljen.

Nastavak teksta čitajte na izvornoj stranici 😊