Amazonke su imale zloglasnu reputaciju u antičko doba. Nosile su pantalone, pušile travu, prekrivale svoju kožu tetovažama, jahale konje i borile se čvrsto kao momci. Legende su se širile poput korova. Odsijecale su svoje grudi kako bi mogle da biolje koriste luk i strijelu. Sakatile su ili ubijale svoju mušku djecu. Savremeni (uglavnom muški) akademici nastavili su sa takvim idejama. Amazonke su bile opake feministkinje. Mrzjele su muškarce. Bile su loše majke. Lezbejke.

Za Amazonke se dugo vjerovalo da su plod čiste mašte drevnih Grka. I dok mnogi današnji učenjaci smatraju isto, arheologija je bez sumnje pokazala da su zaista postojale žene koje odgovaraju opisu koji su nam Grci ostavili u vidu Amazonki ili ratnica. Grci su Amazonke locirali u dejlovima sjevernog i istočnog Sredozemlja na prostranim stepama Evroazije. Arheolozi su iskopavanjima drevnih ljudi zvanih Skiti utvrdili da su to bili ljudi čije su žene učestvovale u borbama, lovu, jahanju, kao i da su koristile luk i strijelu, baš kao muškarci.

Arheolozi su otkrili skelete sahranjene sa lukovima i strijelama, tobolcima, kopljima i konjima. Isprva su pretpostavili da neko sahranjen sa takvim oružjem u ovom dijelu sveta mora biti muški ratnik. Međutim, pomoću DNK testiranja i drugih bioarheoloških analiza otkriveno je da je čak trećina svih skitdkih žena sahranjeno sa oružjem i imalo povrede od bitaka, kao muškarci.

Riječ “Amazones”, kao imenica u množini nije nastala u grčkom jeziku i nema nikakve veze sa grudima. Ideju da riječ “Amazonka” znači “bez dojke” plod je grčkog istoričara Helanikosa iz V vijeka prije naše ere. Činjenica je da nijedno grčko umjetničko delo – a ima ih na hiljade – ne prikazuje ženu bez jedne dojke.

Savremeni lingvisti smatraju da ime ima drevne iranske ili kavkaske korijene.

Ideja da su ove žene bile lezbijke javila se u savremenom dobu. Niko u antičko doba to nije predložio. Znamo da su drevni Grci i Rimljani bili veoma otvoreni u svojim diskusijama o homoseksualnosti među muškarcima i ženama. To znači da bi neko pomenuo nešto slično sa Amazonkama u to vrijeme.

Jako sestrinstvo bilo je poznata karakteristika u klasičnoj umjetnosti i literaturi o Amazonkama, ali savremeni ljudi su ti koji su te stvari interpretirali kao seksualnu orijentaciju ka ženama. Ruska pjesnikinja Marina Cveteva proglasila je Amazonke za simbol lezbijstva u antikvitetu, a onda su ostali prihvatili ideju. Međutim, drevni Grci su bili veoma jasni da ih ne smatraju lezbijkama, već prije ljubiteljkama muškaraca. Tačnije, ubicama muškaraca i njihovim ljubiteljima.

Ako zamislimo drevne Amazonke kako sjede oko logorske vatre, u tu sliku moramo da uključimo i muškarce. Ne postoje dokazi da su postojala čitava društva koja su činila isključivo žene. Kada kažemo Amazonke, onda mislimo na Skitkinje, tj. na ratnice Skita.

Herodot nam daje veoma dobar opis. One su sakupljale cvjetove ili lišće ili sjemenje i sjeđele oko vatre bacajući te biljke u vatru. Potom bi potpale pod uticaj dima i igrale bi i vrištale od radosti. U jednom djelu je te biljke zaista nazvao kanabisom, samo nije bio siguran koji deo biljke su koristile.

Arheolozi su pronašli dokaze o korišćenju marihuane u grobovima, pošto su svaki muškarac i žena bili sahranjeni sa opremom za pušenje trave. Takođe su otkrili ostatke kumisa, fermentisanog kobiljeg mlijeka. (Izvor: Nacionalna geografija)