Kabala i ostale postizborne priče

Objavljeno: 02.10.2020, 15:10h

Piše: Omer ŠARKIĆ

Euforija, nada i enuzijazam, vraćeni nakon iznenađujuće pobjede opozicije na izborima, ostali su neiskorišćeni, polako jenjavaju, pretvarajući se u sumnju. Jenjava i eksplozija nacionalizma, ali se on žilavo drži i održava. Za njega u Crnoj Gori još dugo neće biti zime.

Ekonomija i njen kolaps i dalje su u trećem planu svima, sve do momenta kada javni izvršitelji od pretrpanosti poslom ne budu stizali da naplate potraživanja, i kada dobrom dijelu građana budu aktivirane razne hipoteke.

Mnogi će se ove zime grijati ogrnuti svojim zastavama, a budžet će nam puniti novi krediti – jer nema što drugo. Budžet koji je, inače, na aparatima, odlazeća Vlada nemilice prazni, da bi svoje nasljednike u trenutku konstituisanja ostavila bez imalo kiseonika.

Crkva je, evidentno, postala glavni i presudan politički faktor, ali ako ste dojučerašnji opozicionar, to ne smijete javno reći. Preko političkih partija, iza kulisa, vodi se unutracrkveni sukob između mitropolita Amfilohija i patrijarha Irineja, tj. Vučića i Đukanovića, sa jedne strane, i Amfilohija, sa druge. Demokratski front, kao već neprikrivena Vučićeva ekspozitura u Crnoj Gori, okosnica koalicije koja ima daleko najviše mandata u novoj vlasti, glavni je kočničar formiranja Vlade i  ubijanja one već pomenute nade i entuzijazma kod građana. Medojević sa njegovim kabalama, iluminatima, masonima i ostalim svjetskim zavjerama i zavjerinicima, napravio je više štete i sumnje u održivost nove vlasti, nego sve pobjede, analitike i antene-m zajedno.  Za njim mnogo ne zaostaju Mandić i Knežević. Ista ona ekipa koja je tobože podržavala proteste Odupri se, radeći sve protiv njih i da ih ugase.

Nosilac liste ZBCG Zdravko Krivokapić najveće oponente i ostrukciju dobija upravo od krila onih kojima je bio na čelu liste, a apsurd nad apsurdima koji se može desiti samo kod nas je, da druga partija predlaže Zdravka Krivokapića za mandatara nove Vlade, a da oni čiji je bio nosilac liste to problematizuju.

I sam mandatar, do skoro potpuno nepoznat javnosti,  koji je preko noći stekao bezrezervno povjerenje, postavši idol većeg broja građana Crne Gore (tipično za nas!), počeo je da izaziva blago podozrenje i sumnje – bar jednog dijela onih koji su u njemu vidjeli nadu i spas, zbog spornih snimaka i ne uvijek promišljenih izjava. Zanimljivo je da se najsporniji njegov snimak, onaj u kome se Krivokapić nalazi u društvu međunarodnog teroriste i zadriglih nacionalista, nije pojavio uoči izbora već u momentu kada je postao problematičan onim koji su ga kandidovali, što navodi na opravdanu sumnju da snimak nije plasirala nikakva „udba“, već upravo neko iz društva sa snimka. Za čiji interes, možemo samo nagađati i logično pretpostaviti.

Dan uoči konstituisanja Skupštine, Abazović je najzad napravio prvi nesmotren i problematičan potez, odazvavši se na satanak u manastir Ostrog pod pokrivteljstvom Crkve, na kome je ona posredovala oko evidentnih problema u pobjedničkoj koaliciji. Abazovićevo obrazloženje tog poteza na skupštinskom izlaganju izazvalo je eksploziju oduševljenja, najviše među onima za koje je do juče bio „šiptar“ i kojima je preko noći posatao „pošteni Albanac“, a za koje će već sjutra ponovo biti „šiptar kome se ne može vjerovati“.

Manastir, džamija i katedrala nijesu mjesto za političke sastanke, pogotovo one najvećeg nivoa. Crkveni velikodsotojnici ne treba i ne smiju da arbitriraju u nesuglasicama vladajuće koalicije. Crkva je prije izbora stala uz koaliciju ZBCG i presudno uticala da na njenom čelu bude Zdravko Krivokapić. Sobzirom na tu činjenicu i samu profilaciju tog saveza, sastanak u manastiru uz posredovanje mitropolita za njih jeste prirodan i nesporan. Ali nije za građanske URU i Demokrate.

U galimatijasu nastalom nakon izbora, čini mi se da su Demokrate zauzele najbolju poziciju – onu po kojoj „tiha voda brijeg roni“. Demokrate su se, bez eksponiranja i zamjerki prema bilo kome, pozicionirale u centar, između DF-a i URE, ne ulazeći u bilo kakve rasprave i trvenja, odrađujući svoj posao. Idealnu poziciju povremeno im kvari pravovjerna stranačka funkcionerka koji svima dijeli lekcije po društvenim mrežama, bez pardona postrojavajući neistomišljenike, braneći Crkvu i kada je niko ne napada, sve se pozivajući na svoj problematičan prvoborački status.

Jedan od velikih problema u novonastaloj situaciji biće medijska scena. Javni servis je klasičan agitrop DPS-a za koji će trebati minumum godinu dana da se poslije prestruktuiranja upristoji i postane bar približno ono što bi trebao da bude – Javni medijski servis svih građana i koji ima njihovo povjerenje. Pobjeda, Analitika, Antena M, CDM su kao Gebelsovski bilteni prethodne vlasti bez ikakvog kredilibiteta, nemaju uticaja na većinu građana koji ih doživljavaju kao najgore medijsko smeće. Vijesti i Dan, sa najviše uticaja, koji presudno kreiraju većinsko javno mnjenje, nekritički se odnose i odnosiće se prema novoj vlasti – gledajući joj kroz prste. I NVO sektor je za sada dosta uzdržan, što može biti jedan od velikih problema kontrole svake, pa i nove većine.

Sve u svemu, možemo samo nagađati što će se ubuduće događati jer je sve neizvjesno, fluidno. Izvjesno je da nas čeka prazan budžet i najgora ekonomska kriza do sada, borba za golo preživljavanje. Da li će nam dominantne političke elite kao rješenje, po običaju, ponuditi međusobnu mržnju i nacionalizam, ili rad, red, muke i znoj – ostaje nam da vidimo.

Pratite nas na Fejsbuku, Instagramu i Tviteru. Ako imate predlog teme za nas, javite se na [email protected]
Prije nego ostavite komentar, molimo vas da pročitate Pravila komentarisanja na Portalu PCNEN

Leave a Reply