Zvijezde padalice su u stvari meteori, metalna ili kamena nebeska tijela koja obilazeći Sunce ulaze u Zemljinu atmosferu i prolazeći kroz nju sagorijevaju.

Zvijezde padalice se mogu vidjeti svake vedre noći, ako se nebo posmatra negde izvan svetla grada.

Nekoliko hiljada tona različitih čestica i prašine uleti u našu atmosferu svake godine, ogromna većina ovih čestica sagori u atmosferi i ne stigne do površine Zemlje, ali neke od njih, one veće, prežive i padnu na površinu i tada se nazivaju meteoriti.

Brzina kojom čestice ulijeću u atmosferu naše planete kreće se u intervalu od 30 do 70 km/s , a svjetlosna pojava, meteor, nastaje na visini od 80 do 120 km.

Tokom prethodnih godina vrijeme maksimuma aktivnosti Perseida videlo se i 80-100 meteora na sat.

Perseidi su vjerovatno najpoznatiji i jedan od najljepših meteorskih rojeva.

Prvi pisani trag o njima potiče iz 36. godine naše ere, kada je u Kini zabilježeno nekoliko stotina meteora u periodu od samo nekoliko sati.

U periodu od VIII do XI vijeka postoje nedvosmisleni pisani tragovi o ovom meteorskim roju iz Kine i Japana.

Tokom XVIII i XIX vijeka astronomi su prikupili dosta podataka o ovom roju, ucrtavali su njihove putanje i bilježili sjaj i boju pojedinih meteora.

“Izvor” roja Peresida odredio je Vilijam Dening, na osnovu 2.500 tragova meteora zabilježenih između 1869. i 1898. godine. On je izračunao da se izvor roja nalazi u sazvežđu Persej, po čemu je i roj dobio ime.