Postepena smanjenja i nagli porasti temperature milionima godina na Zemlji presudno su uticali na životne uslove, a samim tim i na našu evoluciju. Milankovića je naučno objasnio 1941. godine da promjene u Zemljinoj orbiti utiču na klimu planete, posebno na nastanak ledenih doba… Milanković je tvrdio da smanjeno letnje osunčavanje omogućava zadržavanje ledenih površina. Svake godine, hiljadama godina, led opstaje na oko 65 ° N i na kraju formira površine dovoljno velike da pokrenu ledeno doba…

… Milankovićvu teoriju o klimatskim promjenama potvrdila je grupa naučnika svojim radom koristeći jezgre sedimenata iz dubokog mora u okviru Međunarodnog program bušenja tla u okeanu. Džejms Hejs pregledao je morske mikrofosile u jezgrima kako bi procijenio prošle temperature morske površine. Nikolas Šakleton je izmjerio sastav izotope kiseonika u slojevima sedimenta što je pokazalo promjenu količine leda u prošlosti na globalnom nivou. I na kraju, Džon Imbri, dao je analizi vremenskih perioda. Ovi naučnici su 1976. godine objavili rad koji ukazuje da njihova klimatska istraživanja sadrže ista tri parametra, vezana za Zemljinu orbitu: ekscentričnost, nagib i precesija…

Milankovićevi ciklusi sadrže tri vrste varijacija u kretanju Zemlje. Ekscentričnost (a) opisuje oblik Zemljine orbite oko Sunca, koji varira od skoro kružne do eliptične u periodu od oko 96.000 godina. Oblik (b) je nagib Zemljine rotacije u odnosu na ravan njene orbite i oscilira u periodu od oko 41.000 godina. Recesija (c) sastoji se od rotacije Zemljine rotacione ose i njenog orbitalnog puta tokom vremena; kombinovani efekti te dve komponente proizvode približno 21.000 godišnji ciklus… (Izvor: milutinmilankovic.rs)

Milanković je umro, a da nije doživio puno priznanje svoje teorije, osporavan od jednog dijela naučne javnosti. Poslije niza godina zaborava, odbacivanja i nepriznavanja, deceniju posle smrti, započinje njegov novi život.