On je kazao da Luka Bar “može da prihvati brodove koji dolaze iz SAD”.

“Postavili bi takozvane virtuelne cijevovode, odnosno umjesto da gradimo cjevovode mi koristimo kontejnere u kojima se skladišti tečni gas. Nakon dopremanja brodom prebacujemo kontejnere u kamione ili na voz i prevozimo ih i gdje je potrebno. Možda ćemo vremenom i graditi cjevovode”, rekao je Vinberg.

Nacrtom Strategije razvoja pomorske privrede je prediđena izgradnja novog kontejnerskog terminala u Baru

“Terminal treba da ima novi glavni lukobran dužine 1.665 metara i sekundarni lukobran od 300 metara, kao 1.500 metara operativne obale sa dubinom mora od 15 do 25 metara, tako da se na njemu mogu prihvatiti i trenutno najveći kontejnerski brodovi na svijetu”, podsjetio je nedavno lokalni internet sajt Jedro.me.

Sredinom lanjske godine, predsjednik SAD Donald Tramp je upozoravao Njemačku, zaprijetivši joj čak i ankcijama, zbog toga što je energentski previše zavisna od Moskve, te da je njen “talac”.

“Štitimo Njemačku od Rusije, a Rusija dobija milijarde dolara od Njemačke”, kazao je Tramp dodajući da Berlin treba da kupuje američki gas. “Imamo ogromne količine tečnog gasa koji žele mnoge evropske zemlje. Njemačka je odlučila da kupuje izuzetno veliki procenat energije od Rusije. To ne bi trebalo da čini.”

Londonski The Economist je pisao da je cijena američkog gasa minimalno 6-7 dolara po milionu takozvanih britanskih termalnih jedinica (mBTU), kako bi se pokrili troškovi hlađenja, prevoza i potom vraćanja u normalno stanje, dok ruski gas koji se transportuje tradicionalnim cjevovodima košta 5 dolara.

Naime, da bi se gas mogao prevoziti tankerima, mora se ohladiti na minus 163 stepena Celzijusa čime se pretvara u tečno stanje, odnosno kondenzuje i njegova količina smanjuje za 600 puta. Da bi se vratio u prvobitno stanje iz tankera se prebacuje u specijalizovane terminale.

Od američkog jeftiniji je i tečni gas iz Katara, Nigerije i Alžira zbog nižih troškova eksploatacije i transporta.

EU ubedljivo najviše tečnog gasa uvozi iz Katara – 41 %, zatim Alžira, dok su SAD na trećem mjestu sa oko 12 %.