T i B ćelije i antitijela su poznati kao “odbrambeni tim” našeg imunološkog sistema koji interveniše kada nas virusi i bakterije napadnu. Sa “teškom molekularnom artiljerijom” efikasno eliminišu uljeze. Doduše, istovremeno odbrambeni sistemi uzrokuju posrednu štetu u vlastitom tkivu tijela, koja se mora prva popraviti.

Ako nismo jeli duže vrijeme ili smo se duže penjali stepenicama, energetski nivo naših ćelija pada, a s tim i nivo insulina. Israživači iz Bonna su sada otkrili da se u slučaju niskog nivoa insulina aktivira FOXO transkripcijski faktor. Transkripcijski faktor može uključiti ili isključiti gene. FOXO uključuje gene za proteine imunološke obrane kada je potrebna energija. Ovi antimikrobni peptidi (AMP) – ne miješajmo ih sa antitijelima – se naknadno izbacuju iz tjelesnih ćelija. Oni uništavaju moguće patogene otapajući im ćelijsku membranu.

“Ovo se događa svakog minuta svakog dana”, objašnjava voditelj studije profesor Mihael Hoč sa LIMES instituta. “U ovome je fascinantno da funkcija imunološkog sistema direktno zavisi od toga koliko smo i što jeli.”

FOXO i geni za antimikrobne peptide koji ih uključuju, javljaju se gotovo kod svih vrsta životinja. Upravo zato istraživači vjeruju da se direktna povezanost između jestivih namirnica i imunološke odbrane vjerojatno razvila u ranim stadijima evolucije metazoa.

Sledeće na što će se koncentrisati nauzčnici na LIMES je odnos između uzimanja kalorija i životnog vijeka. Ispitivanja na nematodima, vinskim mušicama i miševima su pokazala da smanjeno uzimanje kalorija može produžiti životni vijek.