Naučnici su otkrili dio planete koja je preživjela kataklizmičku eksploziju svoje zvijezde i koja se okreće oko mrtvog tijela jednog drugog Sunca, piše New Scientist.

Ovo otkriće astronomima pruža uvid u to kako će izgledati naš Sunčev sistem kada se ugasi naša zvijezda.

Kristofer Manser sa Vorvik univerziteta u Velikoj Britaniji i njegove kolege primijetili su nešto neobično kada su posmatrali 400 svjetlosnih godina udaljenog bijelog patuljka, odnosno ostatak zvijezde koja je potrošila svoje gorivo, prenosi index.hr.

Naučnici su proučavali prašnjavi prsten koji se formirao oko bijelog patuljka, a za koji smatraju da je nastao od ostataka planete koji su bili uništeni tokom eksplozije supernove. Primijetili su fluktaciju talasne dužine svjetlosti koju emituje prašina. Signal se ponavljao svaka dva sata, ukazujući na to da se u prašnjavom prstenu nalazi struja gasova koja velikim brzinama kruži oko bijelog patuljka.

Mada naučnici ne mogu da vide tačan izvor gasa, jer je signal veoma mali i slab, Manser smatra da se radi o čvrstom tijelu poput asteroida ili dijela planete. Vjeruje da se radi o tijelu poluprečnika 400 kilometara, što bi značilo da je gotovo jednako veliko kao patuljasta planeta Ceres koji je najveći asteroid u Sunčevom sistemu. Tijelo vjerovatno proizvodi gas jer sublimira, odnosno polako prelazi iz čvrste materije u gas, ili zato što se sudara s česticama prašine dok se ubrzano okreće oko bijelog patuljka.

Dio planete ili asteroid toliko je blizu bijelom patuljku da mu treba samo dva sata da napravi krug oko mrtve zvijezde. Kada bi se nalazio u Sunčevom sistemu na toj udaljenosti, već bi bio unutar Sunca, rekao je Manser. Tako bliska orbita znači da tijelo mora da bude vrlo gusto, od gvožđa ili nekog drugog teškog metala jer bi ga inače rastrgla gravitacija bijelog patuljka.

“Većina stjenovitih planeta u našoj galaksiji sastavljene su od istih elemenata”, rekao je astrofizičar Ben Zakerman sa univerziteta u Kaliforniji koji zbog toga smatra da planete našeg Sunčevog sistema čeka ista ili slična sudbina.

Smatra se da će naše Sunce umrijeti za otprilike pet milijardi godina. Merkur, Veneru i Zemlju sigurno će zahvatiti eksplozija, ali će Mars, koji se nalazi nešto dalje od Sunca od pomenutih planeta, možda preživjeti i nastaviti svoju putanju oko ostataka mrtve zvijezde.