Nadmoć uma čovjeka nad sposobnostima mozga naših najbližih rođaka šimpanzi rezultat je, prije svega, kontrole rada hiljada gena u tkivima mozga, a ne prisustva jedinstvenih gena u DNK čovjeka, saopštili su američki naučnici.

To otkriće bi moglo da dodatno objasni činjenicu da se čovjek ne samo znatno razlikuje od tih majmuna po spoljašnjem izgledu, već i po tome što posjeduje znatno veće umne sposobnosti, bez obzira na to što sa šimpanzom ima više od 97 odsto zajedničkih gena, objavljeno je na Internet sajtu izvestia.ru.

"Među bjelančevinama koje utiču na rad DNK kod čovjeka mnogo je jedinstvenih, stvorenih kao rezultat udvajanja starih gena koji dobijaju sasvim nove funkcije ili znatno ubrzavaju svoj rad u ljudskom organizmu. Smatramo da je ta grupa gena umnogome odgovorna za jedinstvenost našeg izgleda", ukazala je vođa istraživanja Lajza Stubs, profesorica Univerziteta Ilinois.

Napravivši dijagrame koji pokazuju podudarnost određenih faktora transkripcije aktivnosti gena u ćelijama tkiva mozga šimpanze i čovjeka, naučnici su otkrili da su oni u cjelini slični, izuzev položaja nekih bjelančevina koje utiču na rad DNK.

Te promjene, do kojih je došlo tokom prelaska od šimpanze do čovjeka, mogu biti znatno pojačane radom drugih gena, što, kao rezultat, i dovodi do vidljivih razlika između čovjeka i šimpanze, zaključili su naučnici.   

Tanjug