Kerozinski zapaljiv tekst nacistickog vokabulara

Objavljeno: 22.02.2005, 08:12h

Reagovanje Slavka Perovica* na tekst Andreja Nikolaidisa “Zasto Bosanci i Hercegovci trebaju zaobilaziti “Herceg Novi”

Reagovanje Slavka Perovica* na tekst Andreja Nikolaidisa “Zasto Bosanci i Hercegovci trebaju zaobilaziti “Herceg Novi”

Reagovanje Slavka Perovica* na tekst Andreja Nikolaidisa “Zasto Bosanci i Hercegovci trebaju zaobilaziti “Herceg Novi”

Prateci, s vremena na vrijeme, britke tekstove g. Nikolaidisa, sa zaljenjem sam stekao uvjerenje da su oni najcesce pausalni, da se u njima uvijek prikriva ili pokriva, zavisno od volje narucioca teksta, uvijek kljucni segment koji je najvazniji za razumijevanje odredjenih aspekata politicke, kulturne ili druge zbilje kojima se Nikolaidis analiticki bavi. Ali, cemu analiza ako se uzrok obicno ne imenuje vec se zaobidje ili se, “junacki”, ada kako, kao u recenom tekstu – upre optuznicki prstom ravno u – mrtvog Njegosa!

Ne zelim da vjerujem da Nikolaidis ne razumije istorijske i politicke okolnosti u kojima je nastao Gorski Vijenac, ali znam da je teza o genocidnosti “Gorskog vijenca” drska i naopaka tacno u mjeri cinicne drskosti postojece kulturne, istorijske i politicke crnogorske stvarnosti u kojoj je moguce da isti Nikolaidis jedno pise u CKL-u, potpuno suprotno u “Monitoru”, a evo, nekako ekstremnije nego obicno, za “Slobodnu Bosnu”. Ova teza je funkcionalna tacno u mjeri po kojoj bi bilo moguce optuziti jednog Vagnera ili Nicea, a takvih je pokusaja bilo, za sve ono sto je jedan austrijski kaplar ucinio od njemackog naroda.

Nikolaidis bi, cini mi se, veoma rado vidio Njegosa na optuzenickoj haskoj klupi pored Slobodana Milosevica i pored ocigledne cinjenice da Njegos nije vodio crnogorski “rat za mir” nego su taj rat huskacki inspirisale, organizovale i vodile osobe sire poznate kao: Slobodan Milosevic, a u Crnoj Gori, prema funkcijama, Momir Bulatovic, Milo Djukanovic i Svetozar Marovic! Ni jedna od ovih osoba danas ne grije hasku klupu, sto je ogromna nepravda ne samo u odnosu na Milosevica, nego i u odnosu na generala Strugara, na Crnu Goru posebno, a da iz pijeteta ne pominjem duse i porodice onih koji su vraceni pod noz Karadzicu! Naprotiv, kao drzavnici vode nas prema blistavim horizontima svijetle evropske buducnosti nakon sto su se sa ratnih zgraista popaljenih sela i srusenih gradova izvinili na sve cetiri strane svijeta. Prihvatanje ovih izvinjenja uvijek sam smatrao kao najvecu sprdnju sa svim zrtvama jednog suludog rata, bez obzira na kojoj strani poginuli.

Stvar je samog Nikolaidisa da li svoj “talenat” vidi kao duhovnu riksu podobnu za iznajmljivanje ovom ili onom naruciocu. Ta disciplina je uvijek bila omniljena kod crnogorske inteligencije bez obzira na vlastodrsca i njegovo vrijeme. Znam samo jedno – placenicki je oznaciti Emira Kusturicu kojeg, inace, licno prezirem, kao “dzelatovog segrta”, a cutati pred cinjenicom da su stvarni segrti, kosci i vodonose Slobodana Milosevica i dan-danas najvisi drzavni “duznosnici” u Podgorici i Beogradu! Iza Kusturice ce, makar, ostati “Otac na sluzbenom putu,” a iza ovih drugih mrznja, pustos rata i nevidjena pljacka sopstvenog naroda, “ojkao” on svome nacionalnom imenu sto mu drago u sve tri varijante.

Ne saopstava istinu (istina, sto li to bjese u Crnoj Gori?) Nikolaidis kada kaze da Vojo Stanic nije reagovao na zlocin deportacije. Jeste. Tada je Stanic bio blizak hercegnovskim liberalima koji su odmah obznanili svijetu vijest o ovom stravicnom dogadjaju. O njemu je tada od strane liberala govoreno u crnogorskom parlamentu, pisano u “Liberalu” govoreno na “Free Montenegru”, emitovala se potresna reportaza na ovom radiju, onda, kazem, kad je vakat bio. U duhu novog vremena Stanic ce, kao i vecina onog korpusa koji se u komunisticko vrijeme nazivao “kulturnim i javnim radnicima” dati svoj doprinos koaliciji “Pobjeda je Crne Gore – Milo Djukanovic”, prenebregavajuci cinjenicu da onda iste Staniceve liberale, dok im istovremeno krade dio programa, DPS nastavlja da tretira kao drzavne neprijatelje broj jedan, bas kao i u vrijeme Slobodana Milosevica!

Ovakve, kerozinski zapaljive tekstove nacistickog vokabulara, u kojima se citavi jedan grad i svi njegovi stanovnici kvalifikuju najpogrdnijim imenima, prije Nikolaidisa, sa drugim predznakom, ali istim ciljem – zavadi, posvadjaj, izazovi mrznju – pisali su propagandisti srpskog nacional-sovinizma.

Po istoj matrici, samo za drugi centar moci, danas to radi Andrej Nikolaidis sa svojom cekaelovskom druzinom. Jer, posvadjana, mrznjom podijeljena Crna Gora, garant je opstanka aktuelnog mafijaskog rezima i pouzdan znak da ce referendum ostati mrtvo slovo na papiru, jer ce Evropa uvijek reci – za referendum ne postoje uslovi! A onda ce Nikolaidisov naredbodavac ponovo da dodje na Cetinje, zakune se Svetijem Petrom i saopsti – Ja sam htio, no mi ne dadose!

* Autor je dugogodisnji politicki lider Liberalnog saveza Crne Gore

Napomena: Naslov teksta je redakcijski

Pratite nas na Fejsbuku, Instagramu i Tviteru. Ako imate predlog teme za nas, javite se na [email protected]
Prije nego ostavite komentar, molimo vas da pročitate Pravila komentarisanja na Portalu PCNEN

Leave a Reply

Blogovi

Logujte se ili registrujte




Forgot?
Register