Njemačko izdanje National Geografica u posebnom broju, Mitovi Biblije, opisuje sedam biblijskih mitova i istražuje koliko su istiniti.

Autori Mitova posjetili su mnoga sveta mjesta i objasnili svoje ideje za Edenski vrt, Veliki potop, Sodomu i Gomoru, Vabilon, Izgon iz Egipta, Bitku kod Jerihona, Davida i Golijata i Zavjetni kovčeg. Analizirali su stvarne dokaze biblijskih priča i njihove teološke interpretacije u smjestili ih u kontekst s drugim pričama iz Staroga zavjeta.

Prema najpopularnijim teorijama, raj je mogao biti na jednom od tri mjesta: u području jezera Urmia u današnjem sjevernom Iranu, u plodnim krajolicima koji se prostiru od Egipta do delte Eufrata i Tigra te u današnjoj luci Bandar Abas u Persijskom zalivu.

Smatra se da je veliki potop vjerovatno jedini univerzalni mit koji se pojavljuje baš kod svih naroda na Zemlji. Strah od kraja svijeta bio je i još je nešto što golica maštu ljudi. Naučnici polaze od toga da legenda o velikom potopu zapravo govori o nekoj stvarnoj velikoj poplavi koja se dogodila. Šta se prije nekih 11.000 godina stvarno dogodilo, mogu prilično vjerno zamisliti oni koji su 2004. u Aziji preživjeli cunami.

Kad se radi o bici kod Jerihona, istraživači se slažu da do nje nikad stvarno nije moglo doći jer Jerihon u doba toga navodnog okršaja uopšte nije postojao. To je mjesto bilo nenaseljeno, a do danas nema nijednoga jedinog arheološkog nalaza uništenja poznatih jerihonskih zidina.