Hiljade hodočasnika Sika iz Indije i drugih zemalja okupili su se u Pakistanu kako bi obilježili 555. godišnjicu rođenja osnivača Sikizma, Guru Nanaka, u njegovom svetilištu na rijeci Ravi, blizu granice s Indijom.

Prema riječima zvaničnika, oko 10.000 vjernika Sika prisustvuje sedmodnevnim svečanostima koje se održavaju u Pakistanu, prenio je AP.

Hram Guru Nanaka, koji se smatra drugim najsvetijim mjestom u sikizmu, nalazi se samo 4,5 kilometara od indijske granice.

Sikizam je nastao kao pokušaj da se harmonizuje islam i hinduizam, ali to gledište ne sagledava teološku i kulturološku jedinstvenost sikizma. Nazvati sikizam kompromisom između islama i hinduizma bila bi uvreda sličnoj onoj kada bismo nazvali hrišćanina jeretičkim Jevrejinom. Sikizam nije sekta, niti hibrid, već izdvojen religiozni pokret, piše u tekstu na stranici gotquestions.org.

Priznati osnivač sikizma, Nanak (1459-1538) rodio se u porodici u kojoj je otac bio hinduista, a majka muslimanka u Indiji. Za Nanaka se kaže da je primio direktan poziv od Boga koji ga je postavio da bude guru. Ubrzo je postao poznat u regionu Pundžaba, u sjevernoistočnoj Indiji zbog svoje posvećenosti i pobožnosti i njegovog hrabrog ispovijedanja: „Ne postoji musliman i ne postoji hinduista”. On je sakupio znatan broj sledbenika (sika). Podučavao je da je Bog jedan i opisao je Boga kao Satnam („istinsko ime”) ili Ekankar, kombinujući slogove ek („jedan”), aum (mistični zvuk koji izražava Boga) i kar („Gospod”). Ovaj monoteizam ne isključuje doktrine reinkarnacije i karme, što su istaknuta načela istočnjačkih religija kao što su budizam, hinduizam i taoizam. Nanak je podučavao da osoba može da izbjegne ciklus reinkarnacije (samsara) samo putem mističnog jedinstva sa Bogom kroz posvećenost i pjevanje.

Nanaka je nasledila neisprekidana linija devet postavljenih gurua koji su zadržali vođstvo u 18. vijeku (1708).

U početku, sikizam je bio pacifistički, ali to nije dugo trajalo. Njegovo odbijanje Muhmedove nadmoći bilo je protumačeno kao jeres i izazvalo je mnogo protivljenja ratoborne strane islamske vjere. Uprkos pacifističkim korijenima, sikizam je postao militantan, iako ta militantnost, potiče iz geografskih oblasti van kontrole sika. Problematična granica između Indije i Pakistana, koji je podeljen 1947. prolazi direktno kroz region Pundžaba, gdje su siki imali veliki stepen autonomije. Napori da se zadrži njihov politički i društveni identitet je često bio neuspešan. Teroristi su preduzeli ekstremne mere da bi uspostavili državu sika, Kalistan, ali većina sika su ljudi koji se zalažu za mir.