Rimsko carstvo je trajno izgubilo kontrolu nad Balkanom u šestom vijeku, a mutidisciplinarna studija otkriva kasniji dolazak velikih razmjera na Balkan pojedinaca genetski sličnih modernim slovenskim govornim populacijama istočne Evrope. Njihov genetski otisak čini 30-60% porijekla današnjih balkanskih naroda, što predstavlja jednu od najvećih trajnih demografskih promjena bilo gdje u Evropi u ranom srednjem vijeku.

Studija je prva koja je otkrila sporadični dolazak pojedinačnih migranata koji su dugo prethodili kasnijim kretanjima stanovništva, kao što je žena istočnoevropskog porijekla sahranjena na visokom carskom groblju, prenosi portal vijesti.uk.

Zatim, od 6. vijeka nadalje, migranti iz istočne Evrope se primjećuju u većem broju; kao i u anglosaksonskoj Engleskoj, promjene stanovništva u ovoj regiji bile su na ekstremno visokom nivou onoga što se dogodilo u Evropi i bile su praćene promjenama jezika.

“Prema našoj drevnoj DNK analizi, ovaj dolazak stanovništva na Balkan koji je govorio slavenski odvijao se tokom nekoliko generacija i uključivao je čitave porodične grupe, uključujući i muškarce i žene”, objašnjava Pablo Carrión, istraživač na Institutu za evolucijsku biologiju i suvoditelj autor studije.

Osnivanje slovenskih populacija na Balkanu bilo je najveće na sjeveru, sa genetskim doprinosom od 50-60% u današnjoj Srbiji, a postepeno sve manje prema jugu, sa 30-40% u kontinentalnoj Grčkoj i do 20% u egejskim ostrvima.

“Glavni genetski uticaj slovenskih migracija vidljiv je ne samo u sadašnjim balkanskim populacijama koje govore slovenskim jezikom, već i na mjestima koja danas ne govore slovenskim jezicima kao što su Rumunija i Grčka”, kaže ko-stariji autor David Reich, profesor genetike u Institut Blavatnik na Medicinskom fakultetu Harvarda i profesor ljudske evolucijske biologije na Harvardskom fakultetu umjetnosti i nauka.