Stručnjaci kažu da ćemo 2024, najvjerovatnije, vidjeti još aurora u regionima u kojima ih nema. To je zato što Sunce dostiže vrhunac (koji se naziva “solarni maksimum”) svog otprilike 11-godišnjeg ciklusa, u kom će solarna aktivnost biti najveća. Ali ovaj maksimum izaziva još više uzbuđenja nego inače, jer je onaj tokom 2014. bio najslabiji u poslednjih sto godina, kaže Mark Miš, naučnik istraživač u NOAA-inom centru za predviđanje vremenskih prilika u Bulderu, Koloradu, prenosi Nacionalna geografija na srpskom jeziku.

Sjeverna svijetla se pojavljuju u regionu oko Zemljinog magnetnog pola, koji se naziva “auroralni oval” ili “auroralna zona”, objašnjava Don Hampton, naučni saradnik na Geofizičkom institutu Univerziteta Aljaske. Ali taj region se pomjera i fluktuira sve vrijeme, u zavisnosti od jačine sunčevog vjetra i toka naelektrisanih čestica u kojima auroralna zona raste ili je aktivnija.

“Kada ima više energije, [auroralna zona] postaje deblja i širi se južnije”, kaže Hampton. “Ne mislim da je previše ludo predviđanje reći da će ljudi na srednjem zapadu i možda čak nižem srednjem zapadu (40. paralela) imati šanse da vide auroru jednom ili dvaput tokom ovog solarnog ciklusa, ali nema garancija,” kaže on.

Trenutni Sunčev 25. ciklus počeo je u decembru 2019. Očekuje se da će aktivnost na našoj najbližoj zvijezdi dostići vrhunac ranije i jače nego što je NOAA ranije predviđala.

Solarne baklje, izbacivanje koronalne mase i sunčeve pjege su samo neki od solarnih događaja za koje se očekuje da će po učestalosti i jačini porsati tokom 2024.

“Sunčev maksimum znači više oluja, a tokom oluja se sjeverna svijetla češće javljaju, intenzivnija su, traju duže i mogu da se protežu na niže geografske širine nego inače”, kaže Slava Merkin, fizičar i direktor Centra za geosvemirske oluje na Džons Hopkinsu.

Aurore su uzrokovane interakcijom solarnog vjetra (struja vrućeg magnetizovanog gasa koji se naziva plazma) sa magnetosferom (oblast svemira oko Zemlje u kojoj je dominantno magnetno polje naše planete), kaže Miš. Postoje dvije vrste emisija plazme sa Sunca, koje izazivaju aurore: CME i tokovi solarnog vjetra velike brzine, koji takođe mogu izazvati slabije geomagnetne oluje, prenosi Nacionalna geografija.