Zloupotreba socijalne pomoći tokom izbornih kampanja jedan je od najčešće korišćenih mehanizama uticaja na potencijalne glasače i oštro je kritikovana od strane političkih partija nekadašnje opozicije. Godinama je iz budžetske rezerve upravo u toku predizbornih kampanja isplaćivano na desetine i stotine hiljada eura socijalne pomoći, a slučajevi poput Centra za socijalni rad u Pljevljima su samo potvrdili da je ovaj mehanizam bio ključan za ostvarivanje političke prednosti na terenu, piše u saopštenju MANS-a.

Tako je od pomenutih 134 hiljade eura, blizu 50 hilada isplaćeno za poboljšanje materijalne situacije, pomoć u školovanju je dobilo 42 lica u ukupnom iznosu od oko 21 hiljadu eura, dok je oko 59 hiljade isplaćeno kao pomoć za liječenje. Još oko pet hiljada eura je isplaćeno kao pomoć pravnim licima.

Na taj način je prethodne sedmice isplaćena pomoć za čak 300 lica, a ona kretala u iznosima od 300 do 1500 eura. Najveći broj korisnika, njih 93 jer dobilo pomoć od po 400 eura.

Postojeći pravilnik o raspodjeli sredstava iz budžetske rezerve datira iz 2009. godine kada ga je donijela vlada Mila Đukanovića i koji osim visine iznosa ne definiše bliže kriterijume po kojima se taj novac može isplaćivati što je i do sada kreiralo ogroman prostor za zloupotrebe uspravo uoči izbora.

Ova posljednja u nizu netransparetnih isplata budžetskih sredstava tokom predizborne kampanje, potvrda su nepostojanja političke volje da se izvrši suštinska reforma kada su u pitanju izborni procesi u Crnoj Gori. To se ne odnosi samo na reformu zakona, već prije svega promjene štetne prakse uz pomoć koje je prethodna vlast dobijala izbore prethodne tri decenije, piše u saopštenju.

Za takvo nešto je potrebno staviti javni ispred privatnog i partijskog interesa, za što kod političkih partija koje čine novu izvršni vlast, očigledno još uvijek ne postoji spremnost. Upravo se zloupotreba socijalne pomoći uz potpunu normalizaciju partijskog zapošljavanja u javnoj administraciji i državnim kompanijama, prepoznaju kao mehanizmi koji su u potpunosti preuzeti od prethodne vlasti i nemilice se koriste za izgradnju sopstvene političke baze na teret budžeta i svih građana.

To je praksa sa kojom je neophodno prestati, a do tada ne možemo govoriti i fer izbornom procesu i oslobađanju institucija koje bi trebalo da služe građanima, a ne političkim partijama i njihovim liderima.