Radost i zadovoljstvo su sam dve od šest različitih situacija kada ljudi vrište.

Novo istraživanje sa Univerziteta u Cirihu ukazuje na to da su se ljudi razvili sa jedinstvenom sposobnošću da koriste pozitivni, ne-SOS vrisak kako bi „signalizirali afektivni značaj događaja“ drugima.

Švajcarski istraživači sproveli su niz laboratorijskih eksperimenata na ljudima i identifikovali su postojanje najmanje šest različitih psiho-akustičkih karakterističnih pozitivnih i negativnih poziva vrištanjem koji su ili „alarmantni“ ili „ne-alarmirantni“.

„Umesto da pozivi vrištanjem budu ujednačene akustičke i komunikacione prirode, povezani sa signalizacijom pretnje i alarma zasnovanom na strahu, otkrili smo nekoliko karakterističnih kategorija vrištanja alarmantne, ne-alarmantne, pa čak i pozitivne prirode“, objašnjavaju autori.

„Ljudi dele sa drugim vrstama potencijal da signaliziraju opasnost tako što vrište, ali izgleda da samo ljudi vrište da signaliziraju i pozitivne emocije poput izuzetne radosti i zadovoljstva“, rekao je prvi autor studije Saša Fruholc u saopštenju za javnost, piše Psychology Today.

„Čini se da je signaliziranje i percipiranje ovih pozitivnih emocija vriskom kod ljudi dobilo prioritet nad signalizacijom alarma. Ova promena prioriteta mogla bi da bude posledica zahteva evoluiranog i složenog društvenog konteksta kod ljudi“.

Prepoznatljive vrste vrištanja:

– Bes – negativno alarmantno vrištanje

– Strah – negativno alarmantno vrištanje

– Bol – negativno alarmantno vrištanje

– Radost – pozitivno ne-alarmantno vrištanje

– Zadovoljstvo – pozitivno ne-alarmantno vrištanje

– Tuga – očajničko ne-alarmantno vrištanje

Zanimljivo je da su istraživači otkrili da su, kad su slušaoci čuli svaki od šest različitih tipova vrištanja unutar fMRI, neurosnimanje pokazalo da su „brže i tačnije i sa većom neuronskom osetljivošću reagovali na pozive bez alarma i pozitivne vriske nego na one koji su bili alarmantni“.

Kako autori objašnjavaju:

„Dok je alarmantni vrisak poput onog kod pojave bola, besa ili straha, uglavnom izazivali nižu nervnu aktivnost u mnogim inferiornim prednjim i visokim slušnim regijama korteksa, ne-alarmni vriask poput onog  kod zadovoljstva, tuge ili radosti, u poređenju sa neutralnim vokalizacijama pokazali su veće i produžene slušne kortikalne aktivacije, posebno na desnoj hemisferi u slušnom korteksu niskog i visokog nivoa“.

Najnovije istraživanje koje se bavi vrištanjem ukazuje na to da je komunikativna priroda ljudskog vriska raznovrsnija nego što se ranije pretpostavljalo.

„Rezultati naše studije su iznenađujući u smislu da istraživači obično pretpostavljaju da su primati i ljudski kognitivni sistem posebno podešeni da detektuju signale opasnosti i pretnji u životnoj sredini kao mehanizam preživljavanja“, zaključuje Fruholc. (Izvor:N1)