Crne rupe su regije prostor-vremena u kojima je gravitacija toliko jaka da im ništa – čak ni svjetlost – ne može pobjeći. Decenijama su mnogi naučnici vjerovali da ono što upadne u crnu rupu zauvijek nestaje i da u njima nema informacija. Novo istraživanje ovo dovodi u pitanje.

Međunarodni tim naučnika tvrdi da je opovrgao teoremu kosi crnih rupa predstavljenu 1967. Prema teoremi o kosi, crna rupa bi se mogla kategorisati pomoću tri tačke podataka – njenog naelektrisanja, mase i momenta impulsa. Sve ostale informacije (u teoremi opisane kao kosa) o materiji koja je formirala crnu rupu ili pada u nju nestaju iza horizonta, prenosi sputniknews.com.

Ali novo istraživanje baca sumnju na ideju ćelavosti ili barem na njenu univerzalnu primjenu. Kompjuterske simulacije ukazuju da “ekstremne” crne rupe – one čiji je momenat impulsa ili električni naboj potpuno maksimalan – imaju ipak “nekoliko dlačica tu i tamo”.

Tokom svoje studije naučnici su koristili intenzivne numeričke simulacije da bi generisali rezultat. Koristili su desetine vrhunskih jedinica za obradu grafike – svaka je imala 5.000 jezgara. “Svaki od ovih grafičkih procesora može da izvrši čak sedam biliona izračunavanja u sekundi”, rekao je profesor Gaurav Hana sa Univerziteta Masačusets Dartmut. Međutim, čak i sa tako snažnim hardverom, trebalo je mnogo nedjelja da se završe simulacije.

“Ovaj novi rezultat je iznenađenje, jer su teoreme o jedinstvenosti crne rupe dobro utemeljene, (kao i njihovo proširenje na ekstremne crne rupe)”, rekao je Lior Burko iz centra “Teis riserč” u Kaliforniji. “Mora postojati pretpostavka teorema koje nisu zadovoljene da bi se objasnilo kako se teoreme ne primjenjuju u ovom slučaju”.

Navedena “kosa crne rupe” manifestuju se kao “veličina koja se može konstruisati iz prostorno-vremenske krivine na horizontu crne rupe koja je očuvana i koju može izmjeriti udaljeni posmatrač”, navodi se u izjavi. Ova količina zavisi od detalja nastanka crne rupe, pa premašuje trio mase, momenta impulsa i naelektrisanja.

Uzbudljivo, takve “dlake” možda neće zauvijek ostati čisto teoretske. Naučnici bi mogli da ih primijete pomoću detektora gravitacionih talasa, prema novoj studiji koja je objavljena 26. januara u časopisu “Fizikal rivju”.