U Budvi je, prema posljednjim podacima, stopa kumulativne incidencije 885, Pljevljima 874, Kolašinu 847, a u Ulcinju 843.

U opštinama u kojima je stopa incidencije između 800 i 1.199 zabranjen je rad ugostiteljskih objekata osim za goste hotela, kao i okupljanje u objektima stanovanja osobama koja nijesu članovi zajedničkog porodičnog domaćinstva.

Škole u opštinama u kojima je kumulativna incidencija premašila 800 na 100 hiljada stanovnika prelaze na sistem učenja na daljinu.

U Podgorici je, prema posljednjim podacima, stopa kumulativne incidencije 792, a na Cetinju 786.

U Nikšiću je, prema posljednjim podacima, stopa incidencije 653, Rožajama 505, Kotoru 496, Bijelom Polju 447, Baru 411.

U opštinama u kojima je stopa između 400 i 799, rad ugostiteljskih objekata ograničen je do 22 sata.

Takođe je dozvoljeno da za jednim stolom i u objektu i izvan njega budu najviše dvije osobe, a obavezno je i striktno poštovanje razmaka od najmanje jedan metar od stolice do stolice kada osobe sjede za stolovima i okrenuti su leđima jedni drugima.

Prema posljednjim podacima, u ostalim opštinama u Crnoj Gori stopa incidencije manja je od 400.

Iz Instituta za javno zdravlje saopštili su da se preostali rezultati uzoraka upućenih u Njemačku očekuju tokom dana, ili eventualno sjutra prijepodne i da će oni biti uzeti u obzir prilikom računanja opštinskih stopa kumulativne incidencije od kojih zavisi primjena restriktivnih mjera.

*Incidencija se temelji na učestalosti novih, incidentnih slučajeva neke bolesti, pa kažemo da incidencija mjeri promjenu (dinamiku). Incidentni slučajevi bolesti dobivaju se praćenjem populacije koja može oboljeti od te bolesti tijekom određenog vremena. To je npr. broj novooboljelih od neke bolesti u godini dana i obično se izračunava na 10.000, 100.000 ili 1.000.000 stanovnika. Primjerice, tijekom 2013. g. u Hrvatskoj je otkriveno 9.769 žena s rakom, što čini incidenciju od 440 novootkrivenih na 100.000 žena. Ovakve stope zovu se nestandardizirane ili grube stope. One su dobre za prikazivanje kretanja bolesti u određenoj populaciji u određenom razdoblju. Međutim, želimo li usporediti stope neke bolesti između dviju ili više različitih populacija (npr. dviju država), onda je prvo potrebno izvršiti standardizaciju, jer te dvije ili više populacija mogu imati (i u pravilu imaju) različitu strukturu stanovništva. Najčešće se radi standardizacija po dobi. Te standardizirane stope nisu realne, već nam služe za usporedbu.