Jeloustoun je odlično utočište za mikroskopska stvorenja. U njegovih 10.000 hidrotermalnih pojava fumarola, sumpornih blatnih vrela, vrućih vrela opstaju najraznoliki mikrobi. Među njima su i neobična stvorenja koje mikrobiolozi nazivaju ekstremofilima, a koja zauzimaju istaknuto mjesto među značajnim naučnim otkrićima.

Tomas Brok je 1965. godine na izvoru Oktopod opazio “ružicaste želatinozne mase, očigledno biološkog porijekla, na zapanjujuće visokim temperaturama”. Ovi vlaknasti organizmi su opstajali pri temperaturi od 82°C, što je začuđujuće, i to u vrijeme kada se smatralo da bakterije ne mogu da opstanu na temperaturama višim od 60°C. Brok se vratio na to mjesto godinu dana kasnije sa studentom Hadsonom Frizom, te su zajedno pokupili jedan drugačiji organizam – Thermus aquaticus.

Uzgajanjem ove bakterije došlo se do enzima koji replikuju DNK pri visokim temperaturama a taj enzim je učinio da lančana polimerizacija postane svrsishodna. Danas ključna alatka u molekularnoj biologiji, lančana polimerizacija je 1993. godine biohemičaru Keriju Malisu donijela Nobelovu nagradu za hemiju.

Od kako novi virus korona obilazi svijet, testiranje je postalo srž praćenja – i nadati se usporavanja – napretka pandemije. Proces PCR-a, koji je vitalna okosnica testa, je relativno jednostavan i brz, zahvaljujući grupi bakterija koje žive u termalnim bazenima Jeloustouna.