Uz to, virusi su mnogo manji od bakterija. Jednoćelijski organizmi koji se označavaju kao bakterije su otprilike 0.001 milimetar u promjeru, ali virusi su još stotinu puta manji.

Za mnoge naučnike, virusi uopšte nisu živi. Naravno, to zavisi od toga šta se podrazumijeva pod pojmom “život”, jer ne postoji konačna definicija.

Virusi se mogu razmnožavati samo uz pomoć drugih organizama. Oni krijumčare svoj genetski materijal u tuđe ćelije, a zatim ih programiraju. Uz pomoć tog trika, ćelije domaćina počinju proizvoditi isključivo čestice virusa, sve dok ćelija ne pukne, i te čestice se ponovo nađu na slobodi.

Svaki pojedinačni virus se „specijalizuje“ za određenu vrstu ćelija. Neki od njih napadaju biljke, drugi životinje ili ljude – a neki čak i bakterije. Virusi kod ljudi mogu izazvati sidu, herpes, hepatitis, gripu, rubeolu, žuticu i druge bolesti.

Posebni ljekovi protiv virusa

Antibiotici djeluju samo protiv bakterija. Virusi ne mogu biti ubijeni, pa se protiv njih primjenjuju virostatici. Zadatak tih supstanci je sprječavanje razmnožavanje virusa, na primjer, tako što će ih spriječiti da uđu u ćeliju domaćina.

Uprkos tome, mnogi ljekari često propisuju antibiotike, iako znaju da je u pitanju virusna infekcija. Razlog je taj što takve infekcije slabe imuni sistem, pa bakterije imaju priliku da napadnu tijelo sa smanjenim mogućnostima obrane. Antibiotici bi trebali da spriječe takve dodatne infekcije.

Vakcine se mogu razviti i protiv virusa, i protiv bakterija. (Izvor: geek.hr)