SAD imaju dugu istoriju političkih ubistava, ali ubistvo komandanta iranskih snaga Kuds Kasema Sulejmanija je jedinstveno, ne samo u metodi, već i u drskosti egzekucije uz potpuno zanemarivanje pravnih aspekata ili ljudskih humanih posljedica, piše britanski Gardijan.

List navodi da SAD veće decenijama primjenjuju različite složene tehnike ubistava od trovanja prvog premijera Konga Patrisa Lumumbe šezdesetih godina prošlog vijeka, do pokušaja ubistva lidera Kube Fidela Kastra, takođe, trovanjem.

Gardijan piše da je ubistvo generala Sulejmanija posebno samo po sebi po drskosti, prenosi RTRS.

Sama metoda i nije toliko bitna, jer šta znači žrtvi ako je spaljena kao Sulejmani ili pogubljena nakon puča koji je izrežirala CIA, kao što je bio slučaj sa iračkim liderom Abdulom Karimom Kasemom 1963. godine, navodi list.

Čarls Lister sa Instituta za izučavanje Bliskog istoka u Vašingtonu kaže da SAD nemaju praksu ubijanja viših državnih zvaničnika na otvorenom, kao što je slučaj sa Sulejmanijem, koji je bio druga najmoćnija figura u Iranu nakon vrhovnog vođe.

Tvitovi u kojima američki predsjednik Donald Trmap likuje nakon ubistva Sulejmanija u kombinaciji sa skoro nikakvim pokušajem da se opravda ovaj čin, bilo u okviru domaćeg ili međunarodnog prava, rezultirali su time da su SAD optužene za iste zločine za koje krive svoje neprijatelje.

Politički analitičar Viping Narang rekao je da ovo “ubistvo nije bilo zastrašivanje, već odsijecanje glave”.

U proteklih pola vijeka nije bilo manjka američkih intervencija i pokušaja, u nekim slučajevima uspješnih, da se uklone strani protivnici putem sumnjivih pravnih ili etičkih osnova.

List podsjeća da su SAD same priznale da su čak osam puta pokušale da ubiju Kastra, iako je stvaran broj vjerovatno mnogo veći.

Vilijem Blum, autor knjige “Ubijanje nade:Intervencije američke vojske i CIA od Drugog svjetskoj rata”, ukazuje na niz američkih grijehova od invazija, bombardovanja, zbacivanja vlada, ubistava, mučenja i odreda smrti.

To baš nije lijepa slika, rekao je autor knjige.

CIA je bila toliko bijesna šeszdesetih i sedamdesetih godina da je 1975. godine crkveni odbor istraživao veliki broj pokušaja ubistava stranih lidera uključujući Lumumbu, Rafaela Truhilja iz Dominikanske Republike, Ngoa Dina Dijema iz Vijetnama i Kastra.

Na kraju je tadašnji predsjednik Džerald Ford zabranio američko učešće u političkim ubistvama, međutim, zabrana nije trajala drugo.

SAD su od 1976. godine angažovane ili su optužene za pokušaje uništenja stranih lidera, podsjeća list i dodaje da je bivši predsjednik Ronald Regan pokrenuo bombaške udare na libijskog vođu Moamera Gadafija.

Sjeverna Koreja nedavno je saopštila da je CIA pokušala da ubije njenog lidera Kim Džong Una.

Međutim, većina intervencija u novijoj istoriji bile su prikrivene i tajne, a u slučaju da su bile javne obično su mete bili akteri koji djeluju u milicijama ili militantnim grupama kao što je Islamska država.

Nasuprot tome, sve do Trampa, SAD su izbjegavale otvorene napade na državne aktere koji su povezani sa suverenim režimima, pa je slučaj Sulejmanija presedan.