Naučnici su pronašli prve genetske instrukcije usađene u ljudski DNK, koje su povezane s pojavom ljevorukosti.

Te instrukcije igraju i veliku ulogu u strukturi i funkcionisanju mozga, posebno djelova zaduženih za jezik.

Tim sa Oksfordskog univerziteta tvrdi da možda upravo zato ljevoruki ljudi posjeduju bolje verbalne sposobnosti, prenosi BBC.

Međutim, kada je riječ o vezi između razvoja mozga i dominantne ruke, mnoge tajne su još neotkrivene.

Tim istraživača obratio se britanskoj Biobanci – studiji u kojoj učestvuje oko 400.000 osoba čija je sekvenca genetskog koda, njihov DNK, mapiran.

Naučnici su tada sproveli veliko istraživanje u okviru koga su tražili razlike kako bi kod tih ljudi pronašli djelove DNK koji utiču na ljevorukost.

Ta studija, objavljena u časopisu Brejn, ukazala je na četiri žarišta.

„Prvi put saznajemo da ljevorukost ima genetsku komponentu”, izjavila je za BBC profesor Gvenael Dua, jedna od istraživača.

Otkrivene su mutacije u instrukcijama za složenu stukturu zvanu citoskelet, koja organizuje unutrašnjost tjelesnih ćelija.

Skenovi učesnika u projektu britanske Biobanke pokazuju da citoskelet mijenja strukturu bijele moždane mase.

„Prvi put u istoriji čovječanstva ustanovili smo da su te razlike u citoskeletu povezane s lijevom ili desnom rukom zapravo vidljive u mozgu”, naglašava profesorka Dua, koja je i sama ljevoruka.

Kod ljevorukih učesnika dvije polovine mozga, lijeva i desna hemisfera, bolje su povezane i bolje koordinisane u regijama zaduženim za jezik.

Studija takođe ukazuje na blago povišen rizik od šizofrenije, kao i od Parkinsonove bolesti, kod ljevorukih ljudi.

Najpouzdanija pretpostavka glasi – na to da li ste ljevoruki ili desnoruki genetika utiče 25 odsto, a okruženje 75 odsto (sve ono što nisu geni).

Studija je otkrila samo jedan procenat te genetske komponente, i to samo u britanskoj populaciji.