“Smisao sjećanja na žrtve trebalo bi da bude pomirenje, da se tako nešto nikada više ne ponovi. ’Blajburg’ nema ništa pomirljivo“, kaže u intervjuu za DW istoričar Štefan Ditrih.

“U samom Blajburgu nije bilo ni masakra, niti ubistava. Bio sam tamo nekoliko puta, na lokalnom groblju ima nekoliko grobova i spomenika, ali ti ljudi nisu tamo ubijeni, već su umrli iz raznih drugih uzroka. Problematična je i tvrdnja da su ubijani i žene i djeca.

‘Blajburg’ je postao simbol za sve što se događalo nakon službenog završetka rata. Tokom povratka zarobljenika u Jugoslaviju bilo je na raznim mjestima ubistava. Poznate su razne masovne grobnice, recimo u šumama oko slovenačkog Macelja. Uprkos brojnim istraživanjima, do sada nije objavljen zvanični spisak žrtava“, kaže Ditrih.