Centar za građansko obrazovanje (CGO) je danas podnio inicijativu predsjedniku Vlade Crne Gore Dušku Markoviću za pokretanje postupka razriješenja Aleksandra Andrije Pejovića zbog kršenja Ustava u dijelu nespojivosti funkcija i zahtjev Agenciji za sprječavanje korupcije (ASK) za pokretanje postupka protiv Pejovića za utvrđivanje sukoba interesa i ograničenja u vršenju javnih funkcija.

CGO je podsjetila na to da je Aleksandar Andrija Pejović ministar evropskih poslova u Vladi Crne Gore, ali i glavni pregovarač za vođenje pregovora o pristupanju Crne Gore Evropskoj uniji sa funkcijom ambasadora, što znači da istovremeno obavlja dvije javne funkcije i ima paralelne prihode. To je, tvrdi CGO, suprotno članu 104 Ustava Crne Gore koji propisuje da “predsjednik Vlade i član Vlade ne može vršiti poslaničku i drugu javnu funkciju, niti profesionalno obavljati drugu djelatnost”.

“Pejović krši i članove 7, 9 i 23 Zakona o spriječavanju korupcije, odnosno vrši dvije javne funkcije, a nije ni prijavio sva primanja koja ima po tim osnovima kada je preuzeo i drugu funkciju, na što je bio obavezan 30 dana od dana stupanja na funkciju, iako su ona višestruko veća nego ona koja se nalaze u njegovom javnosti dostupnom imovinskom kartonu”, kazala je Ana Nenezić, koordinatorka programa ‘Demokratizacija i evropeizacija’.

CGO je ukazao ASK i na Pejovićev status ambasadora “na koji mu je Vlada kao organ vlasti dala saglasnost kroz usvajanje neustavne i nezakonite Odluke o izmjenama i dopunama odluke o uspostavljanju strukture za pregovore o pristupanju Crne Gore Evropskoj uniji, a na osnovu ovog je dobio i dodatne prihode kroz Rješenje o posebnom dodatku na osnovu zaradu”.

“Dodatno, Pejović je i član Glavnog odbora Demokratske partije socijalista (DPS) i predsjednik Komisije za međunarodnu saradnju, evropske i evroatlanske integracije DPS-a, dok se istovremeno nalazi na evidenciji Ministarstva vanjskih poslova kao lice koje ima status ambasadora. Zakon o vanjskim poslovima propisuje u članu 109 da ‘Diplomata ne može biti član organa političke stranke’, čime Pejović krši i Zakon o vanjskim poslovima jer je i visoki funkcioner DPS-a, pa samim tim ne može biti ambasador u skladu sa crnogorskim zakonodavstvom”.

“Konačno, iz svih Pejovićevih javnih funkcija teško je utvrditi i kome je on odgovoran kao glavni pregovarač/ambasador – da li sebi samom kao ministru evropskih poslova ili kolegi ministru vanjskih poslova ili svom partijskom šefu? Takva situacija dovodi u pitanje javni interes jer ukoliko je sam sebi odgovoran, a ambasadori nijesu direktno odgovorni premijeru već ministru vanjskih poslova, pri čemu naglašavamo da je ambasadorska funkcija direktno vezana za poziciju glavnog pregovarača, onda se otvara pitanje sukoba interesa u smislu stava 2, člana 7: ‘Sukob interesa u vršenju javne funkcije postoji kad privatni interes javnog funkcionera utiče ili može uticati na nepristrasnost javnog funkcionera u vršenju javne funkcije.’ Takođe, kada putuje u inostranstvo i ima partijske susrete pitanje je: ko zapravo snosi troškove tih susreta, odnosno da li on trošeći novac poreskih obveznika zastupa javni ili partijski interes?”, konstatovala je Nenezić.