Među više od milion migranata koji su od 2015. prošli preko Balkana nalazi se i 100.000 djece bez pratnje a samo u Srbiji boravi 900 djece koja putuju sama, ili su tokom puta razdvojena od roditelja, saopštilo je danas više međunarodnih organizacija koje se bave migrantima, prenosi Beta.

U ovom trenutku je u regionu oko 1.300 djece izloženo rizicima fizičkog ili seksualnog zlostavljanja i eksploatacije, navodi se u saopštenju koje su objavili Međunarodni komitet za pomoć (International Rescue Committee) i Spasite djecu (Save the Children) u saradnji sa još 10 nacionalnih i međunarodnih organizacija.

Zbog loših uslova i manjka organizacije djeca često nisu registrovana u svakoj državi u kojoj se nalaze, a predviđene mjere za njihovu identifikaciju i zaštitu se ne sprovode adekvatno ili uopšte ne postoje.

Djeca bez pratnje koja su u tranzitu često nemaju pristup formalnom, ali ni neformalnom obrazovanju, čak i onda kad u nekoj državi borave više mjeseci, pa postoji hitna potreba da se pojača psiho-socijalna podrška, a kako bi se ublažio štetni uticaj situacije u kojoj se ta djeca dugoročno nalaze na njihov dalji razvoj, navodi se u izvještaju.

Pristup međunarodnoj zaštiti ostvaruje se veoma sporo i neefikasno jer Dablinski proces spajanja porodica traje u prosjeku dvije godine, a kada se jednom započne u nekoj državi EU, taj proces više ne može da se nastavi u drugoj državi.

Način na koji se porodica ili osoba smještena u nekoj državi koja nije članica EU može spojiti s ostatkom porodice u zemlji koja je članica EU, nije dovoljno poznat i često je spor.

Nemogućnost dobijanja jasnih informacija o pravnim opcijama koje su im na raspolaganju i o mogućnosti da se svojim porodicama u EU pridruže u nekom razumnom roku, obično primoravaju djecu da se odluče na veoma rizična putovanja s krijumčarima.

Međunarodne organizacije u izvještaju pozivaju Evropsku komisiju, države članice EU, vlade država kroz koje djeca bez pratnje prolaze, lokalne i međunarodne humanitarne organizacije kao i donatore da ulože napore u rješavanje problema kao što su manjak podataka, nepouzdani podaci i manjkavosti u upravljanju podacima o djeci bez pratnje u regionu