Naučna istraživanja su pokazala da čak 17 posto globalnog stanovništva kasni nesvjesno jer boluje od sindroma hroničnog kašnjenja koji je neizlječiv.

Psihološke faze kroz koje prolaze osobe koje nesvjesno kasne mogu biti veoma opasne po zdravlje, s obzirom da kašnjenje može stvariti probleme u svakodnevnom životu, narušiti lične i poslovne odnose, a zatim uzrokovati konstantni stres i očaj kada se stvari ne mogu popraviti, tvrde psiholozi, jer kada vrijeme istekn,e kajanje, stid, pravdanje i izvinjavanje obično ne vrijede.

Na fiziološkom nivou kašnjenje ima veze sa razlikama u funkcionisanju ljudskog mozga, tvrde psiholozi, a dokazano je i da ljudi koji uvijek kasne drugačije shvataju prolaznost vremena.

“‘Još samo pet minuta’ je rečenica koju stalno upotrebljavaju oni koji kasne, što se naročito odnosi na jutarnje buđenje, kada alarm stalno pomeramo za pet minuta i na kraju obično zakasnimo. Loša procena vremena i loša organizacija su najčešći uzroci kašnjenja, jer ljudi koji kasne obično rade sve u poslednjem momentu, a raspored aktivnosti koje treba da završe im je prenatrpan, pa na kraju ništa ne završe na vreme. Jedan od razloga je takođe i rasejanost. Čini se da, pri polasku od kuće, kad žurite nema ničeg goreg od nervoznog traženja ključeva, novčanika, mobilnog telefona, za šta se kasnije neretko morate vratiti i eto opet razloga za kašnjenje”, kaže Dragana Stanković, psihološkinja i urednica web portala Psihologija online.