Svjetski Dan šale – 1. april obilježava se vjekovima uz neizbežno “aprililili”, ali je njegovo porijeklo nejasno.

Prema jednoj teoriji, taj datum se vezuje za usvajanje Gregorijanskog kalendara kada je izraz “aprilska luda” pripisivan onima koji su se i dalje držali starog, Julijanskog kalendara.

Mnogi su skloni tumačenjima da se svojevrsni “narodni praznik” pojavio krajem srednjeg vijeka u Evropi kao “Dan svih luda”, koji je bio opštenarodno veselje, prenosi Tanjug.

Postoje mišljenja da korijeni “praznika” dosežu do starog Rima, poznatog i po tome što su tamošnji žitelji umjeli da se dobro zabavljaju smišljajući različite šale.

Mnogi misle da se taj običaj pojavio u 16. vijeku u Francuskoj, oko 1564. godine, a za onog ko je nasamaren imali su običaj da kažu da je dobio “aprilsku ribu”.

Englezi misle da je dan šale preuzet sa Istoka, a 1. april zovu “Danom svih glupaka”.

Prema tradiciji u mnogim zemljama, ljudi mogu da drugima priređuju šale do podneva 1. aprila, međutim, ako to rade posle tog vremena, onda i sami postaju aprilske lude.

Držeći se tradicije i mnoge medijske kuće, kompanije, veb sajtovi i druge šaljivdžije u svijetu oglašavale su se raznim prvoaprilskim šalama – od smiješnih do apsurdnih.

Sajt “Museumofhoaxes”je  objavio listu najboljih i najuspješnijih šala kojima su mediji proteklih godina prevarili i nasmijali publik

1. Berba špageta u Švajcarskoj (1957)

U emisiji “Panorama“ koju je emitovao BBC, prvog aprila je objavljeno da, zbog blage zime i skoro potpunog istrebljenja štetnih insekata špageti-žižaka, švajcarski farmeri mogu da uživaju u bogatoj berbi špageta.

Uz priču je prikazana slika navodnih švajcarskih seljaka koji sa drveća skidaju gomile špageta. Mnogi gledaoci su zvali Bi-Bi-S i pitali kako mogu sami da uzgajaju svoja drveća špageta.

2. Sjajni bacač iz tibetanskog manastira (1985)

Magazin “Sports Ilustrejted” objavio je priču o bejzbol igraču početniku koji baca lopticu brzinom većom od 270 kilometara po satu, što je za 104 kilometra po satu veća brzina od dotadašnjeg rekorda. Ovaj bacač po imenu Sid Finč trebalo je da nastupi za tim Njujork Metsa, iako nikada ranije nije igrao bejzbol.

On je navodno usavršio “umjetnost bacanja“ u tibetanskom manastiru. Obožavaoci kluba su bili oduševljeni pričom i tražili su od magazina još informacija o novom igraču.

3. Instant televizija u boji (1962)

U Švedskoj je 1962. godine postojala jedna televizija i program emitovala u crno-bijeloj boji. U jednoj vijesti je objavljeno da gledaoci mogu lako da gledaju program u boji, zahvaljujući novoj tehnologiji. Sve što je trebalo da urade jeste da preko ekrana stave najlonske čarape.

4. “Tako Bel“ kupio Zvono slobode (1996)

Kompanija “Tako Bel“ objavila je da je kupila Zvono slobode, čuveni spomenik i jedan od simbola američke nezavisnosti, i tom prilikom ga preimenovala u “Tako Zvono slobode“.

Stotine ljudi je nazvalo Nacionalni istorijski park u Filadelfiji, gdje je Zvono bilo smješteno, kako bi izrazilo svoj bijes. Kompanija je tek nekoliko sati kasnije objasnila da se radi o šali.

5. Ostrvo San Serif (1977)

Britanski list “Gardijan“ objavio je priču na sedam strana o ostrvskoj državi San Serf. Država se navodno sastojala od nekoliko ostrva, koja su formirala oblik tačke i zapete. Dva najveća ostrva su se zvala Aper kejs i Louer kejs.

Glavni grad je bio Bodoni, a general Pika je bio predsjednik. Mnogi su se raspitivali o toj državi, ne primjetivši da su sva imena u vezi sa njom zapravo termini iz tipografije.