Na inicijativu Međunarodnog pozorišnog instituta (ITI) od 1961. godine širom svijeta se obilježava Svjetski dan pozorišta, 27. mart.

Prvi put u Helsinkiju, a zatim u Beču na devetom ITI kongresu, juna 1961. godine, tadašnji predsjednik Arvi Kivimaa iz Finske je predložio je da se proslavlja Svjetski dan pozorišta.

Njegov predlog je prihvaćen sa oduševljenjem i od tada se svakog 27. marta (dan otvaranja Teatra nacija 1962. u Parizu) na različite načine obilježava ovaj dan.

Na taj dan pozorišta u svijetu, nacionalni centri Međunarodnog pozorišnog instituta i čitava međunarodna pozorišna zajednica organizuje razne pozorišne manifestacije, od kojih je najvažnija tradicionalna međunarodna poruka koju, na poziv ITI, uvijek piše pozorišna ličnost svjetskog ugleda.

Poruka se prevodi na više od 20 jezika, čita pred desetinama hiljada gledalaca u pozorištima, štampa i emituje u stotinama novina, časopisa, radio i TV stanica na svim kontinentima.

Prvu poruku za Svjetski dan pozorišta napisao je Žan Kokto 1962, a ove godine poruku je napisao pozorišni reditelj, profesor i osnivač Moskovske škole dramskih umjetnosti Anatolij Vasiljev iz Rusije.

U poruci Vasiljev postavlja pitanje zašto nam je potrebno pozorište u godinama kada je “scena toliko beznačajna u poređenju sa trgovima gradova i državama gdje se odigravaju prave tragedije stvarnog života”, ali i primijetio da je poslednjih pedeset ili sedamdeset godina pozorište naročito potrebno, zbog toga što od svih drugih umjetnosti samo pozorište ide iz usta u usta, od oka do oka, iz ruku u ruke i od tijela ka tijelu, prenosi Tanjug.

“Dođavola sa gadžetima i kompjuterima, idite u pozorište, zauzimajte redove u parteru i na balkonima, slušajte riječi i gledajte u žive slike. Pozorište je pred vama, nemojte ga zanemariti i ne propuštajte ga u svojim užurbanim životima”, poručio je Vasiljev.