Robert Lanza, profesor Medicinskog fakulteta Wake Forest u Sjevernoj Karolini, tvrdi da kada umremo naš život postaje “višegodišnja biljka koja ponovo počinje da cvjeta u multiverzumu”.

On tvrdi da predstava o smrti kakvu poznajemo “ne može da postoji u realnom smislu”, da smo tokom dugog vremena naučeni da prihvatimo “ideju o umiranju”, ali da ona postoji samo u našim umovima.

“Svijet postoji samo zbog svijesti pojedinca o njemu. Život i biologija su od ključnog značaja za stvarnost, koja zauzvrat stvara svijet. Svijet, međutim, ne stvara život. To važi i za vrijeme i prostor, koji su samo ‘oruđe uma’”, tvrdi ovaj naučnik.

Da bi dokazao da način na koji opažamo česticu može da utiče na njeno ponašanje, Lanza se poslužio eksperimentom sa duplim prorezom.

Kada naučnici posmatraju česticu koja prolazi kroz barijeru sa dva otvora, ona se ponaša kao projektil koji uvijek prolazi kroz jedan prorez. S druge strane, kada je ne posmatraju, ona se kreće kroz proreze poput talasa.

Naučnici tvrde da ovaj eksperiment dokazuje da čestice mogu da se ponašaju kao dva odvojena entiteta, dovodeći u pitanje odavno definisane predstave o vremenu i opažanju.

Profesor Lanza tvrdi da se ovo može jednostavnije objasniti pomoću boja: mi nebo možda doživljavamo kao plavo, ali kada bi ćelije našeg mozga bile izmijenjene tako da nam nebo izgleda zeleno, postavlja se pitanje “da li je nebo zaista bilo plavo ili smo ga mi samo tako doživljavali”.