U studiji objavljenoj 18. marta u časopisu Nature Genetics, istraživači su predstavili novu metodu modeliranja genomskih podataka, nazvanu “cobraa”, koja im je omogućila praćenje evolucije modernih ljudi, piše Livescience.com.

Novi genetski model sugeriše da su preci modernih ljudi poticali iz dvije različite populacije koje su se podijelile i ponovno povezale tokom naše evolucijske istorije.

Preci svih modernih ljudi odvojili su se od misteriozne populacije prije 1,5 miliona godina i zatim se ponovno povezali s njima prije 300.000 godina, sugeriše novi genetski model. Nepoznata populacija pridonijela je 20% našoj DNK i možda je podstakla rad ljudskog mozga.

Primjenom nove metode na podatke moderne ljudske DNK objavljene u Projektu 1000 genoma i Projektu raznolikosti ljudskog genoma, istraživači su otkrili da su postojale dvije glavne grupe predaka koje su se podijelile prije oko 1,5 miliona godina, a koje su nazvali Populacija A i Populacija B.

Odmah nakon te podjele, Populacija A je doživjela usko grlo kada je populacija naglo pala i vjerovatno izgubila značajnu količinu genetske raznolikosti. Ali populacija A je s vremenom rasla, a od nje su se odvojili neandertalci i denisovci.

Zatim, prije otprilike 300.000 godina, populacija A se pomiješala s populacijom B, otkrili su istraživači. Njihova genetska analiza sugeriše da 80% genoma svih današnjih ljudi dolazi iz populacije A, dok 20% našeg genoma dolazi iz populacije B.

Neki od gena iz populacije B, “posebno oni koji se odnose na funkciju mozga i neuralnu obradu, možda su odigrali ključnu ulogu u ljudskoj evoluciji”.

Novi model sugeriše da je, prije otprilike 300.000 godina, populacija A, iz koje su na kraju nastali ljudi, imala “duboku strukturu”, što znači da je formirana od “dvije ili više genetski različitih populacija koje su se miješale jedna s drugom”.

U studiji su istraživači primijetili da “razni Homo erectus i Homo heidelbergensis populacije koje su potencijalni kandidati za loze A i B postojale su i u Africi i drugdje u relevantnom razdoblju.”

Ali “genetski model ne može pokazati koji bi se fosili trebali pripisati populaciji A ili B. Možemo samo nagađat”, kažu autori studije.