Nezavisnost Crne Gore 2006. sve je vjerovatnija i zato vlada Velike Britanije treba da sto prije imenuje i posalje svog diplomatskog predstavnika u Podgoricu, zakljucio je Spoljnopoliticki odbor britanskog parlamenta

Piše: Vijesti

Nezavisnost Crne Gore 2006. sve je vjerovatnija i zato vlada Velike Britanije treba da sto prije imenuje i posalje svog diplomatskog predstavnika u Podgoricu, zakljucio je Spoljnopoliticki odbor britanskog parlamenta.

U zakljucima i preporukama britanskoj vladi, koje su rezultat obimnog istrazivanja i saslusanja velikog broja zvanicnika i poznavalaca crnogorsko-srpskih odnosa, ocijenjeno je i da nije izvjesno da ce crnogorska nezavisnost voditi ozbiljnom nasilju ili nestabilnosti.

“Britanska vlada treba da stremi ka tome da minimalizuje rizik od konflikta, a medjunarodna zajednica, ukljucujuci Ujedinjeno Kraljevstvo, treba da trazi da referendum bude sproveden u skladu sa medjunarodnim normama, da ga nadgleda i obezbijedi da bude fer, stoji u zakljucima izvjestaja o zapadnom Balkanu, u odjeljku posvecenom Crnoj Gori koji su objavljeni i na sajtu parlamenta.

Naglasava se i da treba da budu prihvaceni rezultati slobodnog i postenog izjasnjavanja gradjana i preporucuje britanskoj vladi da saradjuje sa crnogorskom u borbi protiv organizovanog kriminala i da tehnickom podrskom pomaze vlastima u Podgorici.

U zakljucima stoji da ce referendum pocetkom 2006. rijesiti buducnost drzavne zajednice SCG, a da je sve veca vjerovatnoca da ce Crna Gora tada postati nezavisna dodatni argument za raniji zahtjev Odbora da London hitno imenuje britanskog drzavljanina za diplomatskog predstavnika u Podgorici.

Uz napomenu da je insistiranje Havijera Solane na Beogradskom sporazumu bio samo dio pokusaja da se odlozi razdvajanje Crne Gore i Srbije do pocetka razgovora o konacnom statusu Kosova sredinom 2005, ocijenjeno je da taj sporazum fakticki predstavlja samo primirje do referenduma.

“Najveca prepreka funkcionisanju zajednice SCG je velika razlika u ekonomijama dvije drzave”, stoji u zakljucima, u kojima se dodaje da je ambasada SCG u Londonu naznacila da se mora imati na umu da su ekonomski sistemi Crne Gore i Srbije “znacajno razliciti”, kao i da postoje dvije centralne banke, dvije valute, dva sistema privatizacije, dva carinska sistema…

Isticuci da im je Beograd saopstio da ce Srbija prihvatiti rezultate referenduma o nezavisnosti Crne Gore, s tim da rezultat bude jasan i u skladu sa odgovarajucim standardima, dodaje se da je ambasada SCG u Londonu navela da volja naroda mora preovladati i da mora biti postovana.

“Ako Crna Gora postane nezavisna, to ce imati vrlo mali uticaj na Bosnu gdje je logika zivljenja razlicitih etnickih zajednica potpuno razlicita. Imace uticaj na Kosovo jer ce biti vrlo tesko objasniti zasto ne utvrdjujemo pravni status Kosova, a zurimo da uspostavimo pravni status Crne Gore”, naveo je dr Dzonatan Ejl, jedan od eksperata za Balkan koje je Odbor konsultovao.

U izvjestaju se citira i analiticar Gabrijel Partos, koji smatra da ce uticaj crnogorske nezavisnosti na okolinu biti marginalan, kao i Misa Gleni koji tvrdi da je Crna Gora toliko mala da njen ulazak u Evropsku uniju ne bi mnogo promijenio situaciju u EU.

“Bilo bi to veoma lako uraditi iako je jos rijec o prilicno visoko kriminalizovanoj drzavi”, ocijenio je Gleni.

U izvjestaju se dodaje da je italijanska vlada posebno zabrinuta zbog kriminala u Crnoj Gori. “Jos jedna briga je uticaj koji bi ovakve male drzave mogle imati na raspodjelu glasova unutar institucija EU”, navedeno je u izvjestaju.

Odbor je zakljucio da Srbija mora ispuniti svoje obaveze prema sudu u Hagu i isporuciti osumnjicene za ratne zlocine, bez cega ne moze uci u Partnerstvo za mir. Takodje je ocijenjeno da je nespremnost Beograda da saradjuje sa Hagom “jedna od ozbiljnih prepreka na putu u EU”.

Clanovi Odbora, na celu sa predsjednikom Donaldom Andersonom, prije sacinjavanja zakljucaka i preporuka, posjetili su Beograd, Sarajevo, Skoplje i Pristinu i, izmedju ostalih, razgovarali sa Borisom Tadicem, Vojislavom Kostunicom i Ibrahimom Rugovom, kao i sa brojnim diplomatama, ekonomistima, predstavnicima vojske, univerzitetskim profesorima i novinarima.