Fizičari su otkrili da se unutar svetlosnog zraka mogu pojaviti “rupe” (ili “tamni vrtlozi”) koji se kreću brže od same svjetlosti.

Naučnici su, zapravo, uspeli da zabeleže kretanje takozvanih optičkih vrtloga ili faznih singulariteta, posebnih “rupa” u strukturi svjetlosti, gdje njen intenzitet pada na nulu. Oni su poznati u nauci, ali do sada ih nije bilo moguće direktno posmatrati.

Ove tamne oblasti nastaju kada se svjetlosni talas uvija poput vadičepa. U samom centru, talasi se međusobno poništavaju, ostavljajući tačku nultog intenziteta – zonu potpunog mraka. Prema teorijskim predviđanjima, takvi “zgusnuti djelovi tame” mogu se kretati brže od samog svetlosnog talasa – slično kao što vrtlozi u rijeci prestižu struju.

Međutim, posmatranje ovog fenomena u praksi pokazalo se kao izuzetno teško: odvija se na nano-nivou i u vremenskim intervalima od kvadrilionitih djelova sekunde.

Da bi “uhvatili” ovo neuhvatljivo kretanje, naučnici su koristili poseban dvodimenzionalni materijal – heksagonalni nitrid bora. On može da podrži neobične svjetlosne talase, takozvane fononske polaritone, hibride svjetlosti. Oni se kreću mnogo sporije od same svjetlosti i mogu biti jako lokalizovani, što omogućava istraživačima da ih detaljno posmatraju.

Zatim su fizičari koristili elektronski mikroskop velike brzine sa do tada neviđenom prostornom i vremenskom rezolucijom, koji je biljležio događaje koji su se odvijali za svega tri kvadrilionita dijela sekunde.

Ponavljajući eksperiment više puta sa mikro-kašnjenjima, naučnici su sastavili “film” koji prikazuje kako se dva vrtloga suprotnih znakova privlače, ubrzavaju i na kraju uništavaju jedan drugog, pri čemu na trenutak dostižu nadsvetlosne brzine, piše AIF, prenosi RT Balkan.

Naučnici ističu da ovo otkriva opšte fizičke principe koji važe za talase bilo koje prirode – akustičke, hidrodinamičke ili one u složenim sistemima poput superprovodnika.