Piše: Duško Vuković

Iran je priznao nezavisnost Crne Gore 7. jula 2006. godine, a diplomatski odnosi između dvije zemlje uspostavljeni su već 28. jula iste godine.

Crna Gora nema ambasadora u Teheranu, niti Iran ima ambasadu u Podgorici.

Ni kada je Iran prvi put napadnut združenim snagama Izraela i SAD, a ni nakon aktuelne agresije, zvanična Podgorica nije osudila agresore, niti se solidarisala sa državom koja je žrtva agresije. Naprotiv, direktno je podržala agresorske države i one arapske zemlje koje na svojoj teritoriji imaju baze SAD koje su korišćene za agresiju na suverenu državu, članicu Ujedinjenih nacija.

Crna Gora i Iran nikada u istoriji nijesu imali nikakvih sporova, pa nema nikakvog razloga za omrazu sa državom koja po mnogo čemu ima sličnosti sa crnogorskom teokratskom i slobodoljubivom tradicijom.

Nemam nikakvih dilema u pogledu prirode aktuelne crnogorske vlasti, kao što je nijesam imao o onoj koja joj je prethodila. I jedna i druga su prihvatile vazalski odnos prema moćnima, ne vodeći računa o onim svojim građanima i građankama koji tu vazalnost preziru i ne pretpostavljaju je onome što Crnu Goru čini prepoznatljivom u istoriji. Ne kažem da se ovakvi jadni možemo junačiti u aktuelnim geopolitičkim sudarima, ali bi svaka vlast koja se naslanja na crnogorsku državnost, slobodarki etos i MarkoMiljanovsku etiku morala svoje slugeranjstvo makar prikriti vještijim političkim govorom.