Takozvane “himera ćelije” kod žena najčešće se odnose na fenomen fetalnog mikrohimerizma (fetomaternal microchimerism) — to jest prisustvo ćelija djeteta u tijelu majke dugo nakon trudnoće i porođaja.

Ovo je normalna, prirodna pojava kod većine žena koje su bile trudne (čak i ako je trudnoća završila spontanim pobačajem ili abortusom).

Šta se tačno dešava?

Tokom trudnoće, ćelije ploda (fetalne ćelije) prolaze kroz placentu u majčin krvotok.

Ove ćelije mogu dospjeti gotovo u sve organe majke: srce, jetru, bubrege, pluća, mozak, kožu, dojke, štitnu žlijezdu, koštanu srž…

One se tamo zadržavaju decenijama (često 20–40 godina, ponekad i doživotno).

Zovu se mikrohimerične ćelije jer ih ima vrlo malo u odnosu na majčine sopstvene ćelije (otuda prefiks “mikro”).

Zbog toga se žena koja je rodila (ili bar bila trudna) može smatrati prirodnom himerom — u njoj postoje dvije genetski različite populacije ćelija.

Fetalne ćelije često se ponašaju kao matične ćelije — mogu se pretvarati u različite tipove tkiva i popravljati oštećenja kod majke (npr. pomažu zarastanju rana, regeneraciji srčanog mišića poslije infarkta, možda čak i u mozgu).

Postoje indicije da su povezane sa manjim rizikom od nekih bolesti (npr. raka dojke kod žena sa nižim nivoima ovih ćelija u nekim studijama).

Neke studije sugerišu da ove ćelije mogu imati regenerativnu ulogu i da su deo dugoročne “veze” majke i djeteta na ćelijskom nivou.

Veći broj fetalnih ćelija je ponekad nađen kod žena sa autoimunim bolestima (sistemska skleroza, Hashimotov tireoiditis, reumatoidni artritis, Sjögrenov sindrom, možda i multipla skleroza).

Pretpostavlja se da imuni sistem ponekad “pogrešno” prepozna ove strane ćelije i pokrene autoimuni odgovor.

Kod nekih karcinoma (npr. debelog crijeva) nađene su veće količine u tumorima — ali nije jasno da li pomažu tumoru ili se bore protiv njega (vjerovatno oba scenarija postoje).

Ovo nije isto kao pravi himerizam (kada osoba ima dva potpuno različita genetska seta jer su se spojila dva embriona u ranoj trudnoći — to je ekstremno rijetko).

Mikrohimerizam se dešava kod gotovo svih žena koje su bile trudne bar jednom.

Ćelije djeteta ne mijenjaju identitet majke, ne utiču na njen izgled, karakter ili DNK testove (osim ako se testira specifično na Y-hromozom ili specifične markere djeteta).