Potpredsjednica Narodne skupštine Francuske i poslanica lijeve stranke Nepokorena Francuska (La France Insoumise) Klemans Gete je inicirala istupanje Francuske iz NATO-a.

Obrazlažući pjedlog u parlamentu, Gete je poručila da politika SAD pokazuje kako se Francuskoj nameće status zavisne države. Kao primjere je navela nezakonitu otmicu predsjednika Venezuele, prijetnje Grenlandu, sankcije evropskim zvaničnicima te nametanje trgovinskih sporazuma.

“Izlazak iz NATO-a omogućio bi Francuskoj da povrati vojnu i diplomatsku nezavisnost, postane samostalna sila i, zahvaljujući nuklearnom odvraćanju, sama brani svoju teritoriju”, poručila je Klemans Gete.

Francuski predsjednik Emanuel Makron je još 2019. godine NATO opisao kao “moždano mrtav”.

Francuski predsjednik Šarl de Gol je izveo Francusku iz integrisanog vojnog komandovanja NATO-a (ne iz samog saveza) 7. marta 1966. godine. Razlozi su bili želja za većom suverenošću, nezavisnošću francuske odbrane, nezadovoljstvo dominacijom SAD-a i Velike Britanije u NATO-u, te strah da bi Francuska mogla biti uvučena u sukobe (npr. Vijetnam) bez svoje kontrole.

Francuska je zatražila da sve strane (uglavnom američke) baze i snage napuste francusko tlo do 1967. godine.

Francuska nije nikada izašla iz NATO-a kao političkog saveza – ostala je punopravna članica, učestvovala u političkim tijelima i imala je tajne sporazume o saradnji u slučaju rata (npr. Ailleret-Lemnitzer sporazum iz 1967).Ponovni ulazak u integrisano vojno komandovanje dogodio se tek 2009. godine, pod predsednikom Nikolasom Sarkozijem.