Postoje dokazi koji potvrđuju da neki ljudi imaju sposobnost da osjete miris kiše prije nego što ona stigne i to ima veze sa petrikorom.

Naziv petrikor dolazi od grčke riječi petros, što znači kamen, i ihor, što je bila supstanca koja je tekla kroz vene grčkih bogova.

Karakterističan miris proizvodi bakterija u tlu koja oslobađa organsko jedinjenje geozmin.

Naša sposobnost da osjetimo miris geozmina je prilično impresivna, čak i nadmašuje sposobnost ajkula da namirišu krv.

Ovaj poseban miris najrasprostranjeniji je nakon perioda kiše, jer kada kišne kapi udare o tlo i raspu se po njemu, mogu da zarobe čitave džepove vazduha.

Oni se zatim podižu kao sićušni aerosoli, noseći sa sobom sve hemikalije i mikroorganizme koji se zateknu u vazduhu.

To, međutim, nije sve, jer je još jedan izvor mirisa ozon. On ima izrazit miris, koji je slađi od petrikora. Miris ozona ponekad može ukazivati na to da je oluja na putu.

To se dešava zbog toga što su džepovi ozona vjetrovima potisnuti do nivoa tla u bloku oluje koja se približava.

U suštini, to znači da će biti na nivou na kome će naše nozdrve najvjerovatnije moći da ih osjete. (Izvor: RTS)