U većini zemalja prevladava percepcija “slomljenog” političkog i ekonomskog sistema, pokazalo je novo istraživanje agencije Ipsos “Sentiment slomljenog sistema u 2021. Populizam, anti-elitizam i nativizam”, prenosi Euractiv.rs

Ipsosov indeks “Sistem je slomljen” ukazao je na veliki stepen korelacije sa nivoom zadovoljenja socijalnih i ekoloških potreba građana i sa njihovim stavom o tome koliko je korupcija sveprisutna u javnom sektoru.

Prema istraživanju, 71% ispitanih se slaže da su ekonomije “namještene” u korist bogatih i moćnih, 68% misli da tradicionalne partije i političare nije briga za “obične” ljude, a 65% se slaže da lokalni stručnjaci ne razumiju njihov život.

Takođe, 64% želi “snažnog lidera koji će uzeti zemlju iz ruku bogatih i moćnih”, a 44% želi “snažnog lidera spremnog da prekrši pravila”.

Sve četiri zemlje sa najvećim stepenom nezadovoljstva su iz Latinske Amerike – Kolumbija, Peru, Brazil i Čile, pokazalo je istraživanje.

Od 2016. je sentiment “slomljenog sistema” najviše ojačao u Japanu, Južnoj Africi, Švedskoj, SAD i Argentini a oslabio u Španiji, Meksiku i Francuskoj.

Navodi se i da je Ipsosov indeks “slomljenog sistema” u velikoj korelaciji sa indeksima percepcije korupcije i društvenog napretka.

U prosjeku se osam od deset građana iz 25 zemalja obuhvaćenih istraživanjem slaže da političari uvijek nađu način da štite svoje privilegije a 72% kaže da politička i ekonomska elita ne brine o ljudima koji vrijedno rade.

Istraživanje je pokazalo i da 70% ispitanih misli da je glavna podjela u njihovom društvu ona između “običnih” građana i političke i ekonomske elite.

Istovremeno šest od deset ispitanika kaže da bi o najvažnijim političkim pitanjima trebalo da odlučuju građani na referendumu a ne izabrani zvaničnici.

Populističko/anti-elitističko raspoloženje snažno je povezano sa sentimentom slomljenog sistema i najrasprostanjenije je u Čileu, Mađarskoj, Kolumbiji, Peruu i Rusiji.

Širom svijeta “elita” se doživljava kao blisko povezana grupa koja odlučuje na osnovu sopstvenih interesa ignorišući potrebe drugih.

U prosjeku se 15% ispitanika identifikuje na neki način sa elitom svoje zemlje, pri čemu to u najmanjem procentu čine Amerikanci i Japanci.

Istraživanje je pokazalo i da je “prosječan globalni građanin” ambivalentan po pitanju imigracije ali da naginje nativizmu.

Kako se navodi, 57% poslodavaca kod zapošljavanja će dati prednost domaćem stanovništvu u odnosu na imigrante.

Istovremeno se 38 ispitanih slaže da bi njihova zemlja bila snažnija kada bi zaustavila imigraciju dok se 33% s tim ne slaže.

Takođe 38% ispitanih kaže da imigranti uzimaju posao “pravim” građanima zemlje a 35% se ne slaže sa tim stavom.

Nativizam je najrasprostranjeniji u Turskoj, Maleziji, Kolumbiji, Peruu i Rusiji a najmanje ga ima u Kanadi, Švedskoj, Velikoj Britaniji, Njemačkoj i Španiji.

Od 2016. je nativizam u porastu u Peruu, Švedskoj (gdje je inače takvo raspoloženje marginalno), Japanu,  Turskoj… dok je u padu u SAD, Kanadi, Španiji, Italiji i Mađarskoj.

Istraživanje je obavljeno krajem marta/početkom aprila ove godine, a ukupno je ispitano nešto više od 19.000 odraslih, prenosi euractiv.rs